St. Matthäus, Kościół rzymskokatolicki w Vochem, Niemcy

St. Matthäus to neogotycki kościół na planie krzyża, zbudowany z czerwonawy cegły w Vochem i ukończony w 1894 roku według projektu Gerharda Franza Langenberga. Pięcioboczne prezbiterium wzmacniają stopniowane przypory, a powyżej znajdują się ostrołukowe blendy i czwórlisty; w latach 1963–1965 Hans Joachim Lohmeyer dodał nowoczesny transept.

W Vochem już w XI wieku istniała kaplica, a kościół jest poświadczony w 1274 roku, gdy Albert Wielki konsekrował jego ołtarz główny. Nawa z 1717 roku z romańską wieżą została rozebrana w latach 1893/1894; neogotycka świątynia według projektu Gerharda Franza Langenberga została ukończona 15 lipca 1894 roku i konsekrowana 5 maja 1901 roku. W latach 1963–1965 Hans Joachim Lohmeyer dodał transept.

Vochem stał się samodzielną parafią dopiero w 1804 roku; wcześniej dzieci chrzczono i zawierano małżeństwa w Brühl. Prawo patronatu należało do panów Vochemer Burg, rodu von Hersel, aż do sekularyzacji. Znaleziony w 1913 roku przy kościele nagrobek frankijskiej dziewczynki imieniem Rignetrudis, zmarłej w VI wieku, świadczy o wczesnym osadnictwie.

Kościół stoi na północny wschód od skrzyżowania St. Albert-Straße i An der Linde, na terenie lekko wznoszącym się ku północy i otoczonym murem. Tuż na północny zachód od budynku biegnie linia kolejowa Hürth-Kalscheuren–Ehrang. Najmłodszymi częściami są transept z lat 1963-1965 i częściowo dwukondygnacyjna przybudówka po jego południowej stronie.

Neogotycki kościół z lat 1892–1894 według projektu Gerharda Franza Langenberga zastąpił prosty kościół salowy z 1717 r. z romańską wieżą zachodnią. W 1913 r. znaleziono w pobliżu frankijską płytę nagrobną upamiętniającą Rignetrudis, dziewczynkę zmarłą w VI wieku, dowód wczesnego osadnictwa w Vochem.