Amor, Rzeźba dekoracyjna w Pałacu Tiefurt, Niemcy

Amor als Nachtigallenfütterer to rzeźba w parku zamku Tiefurt pod Weimar, ustawiona na placyku urządzonym w 1782 roku przez księżną Annę Amalię. Widoczna dziś figura jest kopią, przypisywaną nadwornemu wytwórcy instrumentów Jakobowi Augustowi Otto, dzieła nadwornego rzeźbiarza Martina Gottlieba Klauera z 1784 roku; w odróżnieniu od skrzydlatego oryginału Klauera kopia ta nie ma skrzydeł i różni się nieco ułożeniem ramion. Amor karmi słowika strzałą miłości, a pod figurą w grotowej wnęce stoi ławka.

Figurę wyrzeźbił w 1784 roku nadworny rzeźbiarz Martin Gottlieb Klauer; od 1796 roku jego warsztat powielał ją w wypalanej glinie i porcelanie, czyniąc z niej jeden z najchętniej zamawianych wyrobów. Widoczna dziś w Tiefurt rzeźba jest kopią, którą Klassikstiftung Weimar przypisuje nadwornemu wytwórcy instrumentów Jakobowi Augustowi Otto (1760–1829); różni się od oryginału brakiem skrzydeł i innym ułożeniem ramion. Obecna inskrypcja, bez tytułu, została umieszczona w 1971 roku.

Inskrypcja na cokole powtarza wersję dystychu Philomele Goethego, napisanego w 1782 i opublikowanego w 1785; obecny tekst umieszczono w 1971. Goethe zadedykował ten wers Coronie Schröter, którą sprowadził do Weimaru w 1776, a nie ptakowi. Pod figurą grotopodobna nisza kryje ławkę, którą Georg Melchior Kraus namalował akwarelą w 1797.

Rzeźba stoi pod gołym niebem w parku zamku Tiefurt, na niewielkim placu urządzonym w 1782 roku przez księżną Annę Amalię, a nie wewnątrz budynku. Pod figurą grotowata nisza kryje ławkę; Georg Melchior Kraus namalował tę niszę akwarelą w 1797 roku. Pomnik figuruje w wykazie zabytków Tiefurtu.

Widoczna dziś figura jest kopią wykonaną przez nadwornego budowniczego instrumentów Jakoba Augusta Otto (1760–1829); w odróżnieniu od oryginału Klauera z 1784 r. nie ma skrzydeł i różni się ułożeniem ramion. Pracownia Klauera sprzedawała też wersje z wypalanej gliny i porcelany, jeden z jej najczęściej zamawianych wyrobów.