Monastery garden of the Charterhouse Freiburg, Ogród klasztorny w Freiburg im Breisgau, Niemcy.

Klasztorny ogród Kartuzji Freiburg to uporządkowana przestrzeń z sekcjami zieł leczniczych, warzyw i drzew owocowych ułożonych w geometrycznych wzorach w obrębie murów z kamienia. Układ pokazuje, jak mnisi systematycznie uprawiali rośliny, jednocześnie integując uprawę z codziennymi zajęciami.

Kartuzja została założona w 1346 roku, a nie w 1278. W latach 1753–1756 cały zespół przebudowano w stylu barokowym, a ogród kuchenny urządzono w dzisiejszej formie. Klasztor zniesiono w 1782 roku za cesarza Józefa II; krużganki i cele mnichów rozebrano, a otoczenie zamieniono na park, ogród kuchenny pozostał nietknięty. Później służył zaopatrzeniu mieszkańców domu opieki.

Alemannicka nazwa ogrodu, Kuchelgarten, przypomina jego rolę ogrodu kuchennego, który żywił mnichów niejedzących mięsa. Sława ogrodu opierała się na uprawianej tu obficie arcydzięgli lekarskiej (Archangelica officinalis); zielarz Tabernaemontanus pisał w 1580 r., że kartuscy mnisi z Fryburga sprzedawali ją w całych Niemczech i za granicą. Od 1992 r. ogród uprawiany jest ekologicznie jako ogród wiejski, z różami, małą pasieką i biegusami przeciw ślimakom.

Ogród leży na południowym zboczu opadającym ku dolinie Dreisam, poniżej dawnej kartuzji, około 3 km na wschód od centrum Fryburga, powyżej Kartäuserstraße, i otacza go mur z łamanego kamienia o wysokości do 3 m. Jego 2000 m² dzieli się klasycznie na cztery kwatery ze skrzyżowaniem ścieżek i centralną misą wodną; na terenie stoją historyczne szklarnie.

Sława ogrodu opiera się na arcydzięglu lekarskim (Archangelica officinalis): zielarz Tabernaemontanus pisał w 1580 r., że mnisi kartuzji we Fryburgu uprawiali go w wielkich ilościach i sprzedawali poza Niemcy. Od lat 90. XX w. znów uprawia się tu Angelica archangelica, której korzeń stosowano niegdyś na dolegliwości trawienne.