Borkenhäuschen, Architektoniczna chatka w Park an der Ilm, Niemcy.

Borkenhäuschen to mała owalna chata na zboczu lewego brzegu Ilm w Parku an der Ilm w Weimarze. Jej drewniana konstrukcja jest pokryta korą świerkową i zwieńczona stożkowym dachem, miejscami krytym gontem. Stoi na owalnej kamiennej płycie i jest jedyną zachowaną częścią zespołu Luisenkloster.

Goethe polecił zbudować tę chatę w 1778 roku jako prezent z okazji imienin księżnej Luisy, co oznaczało zmianę w myśleniu o naturze. Prosta struktura ilustruje, jak budynki w parku stały się symbolami oświeconego myślenia.

Chatka należała do zespołu „Luisenkloster”, który Goethe kazał zbudować w 1778 roku na imieniny księżnej Luise, i służyła księciu Carlowi Augustowi jako pustelnia. Georg Melchior Kraus narysował ją w 1788 roku pod tytułem „An der Klause”; później przechowywano w niej rekwizyty i kostiumy teatralne.

Chata stoi na kamiennej owalnej płycie na zboczu lewego brzegu Ilm, a nie na płaskim terenie, więc dojście prowadzi pod górę. Tuż obok znajdują się pomnik Szekspira dłuta Otto Lessinga i sztuczna ruina. Podczas rekonstrukcji w 1960 r. przywrócono jej pierwotny owalny plan.

Chatka jest rzadkim reliktem Luisenkloster, dekoracji teatralnej, którą Goethe kazał zbudować w 1778 roku na imieniny księżnej Luise. Później służyła jako skład rekwizytów i kostiumów, a rekonstrukcja z 1960 roku przywróciła jej pierwotny owalny plan. W pobliżu stoją pomnik Szekspira dłuta Otto Lessinga i sztuczna ruina.