Stadthaus, budynek w Osnabrücku, w Niemczech

Stadthaus w Osnabrück tworzą dwa budynki na wzniesieniu Westerberg: siedmiokondygnacyjny Stadthaus I z płaskim dachem i czerwonobrązową elewacją klinkierową oraz czterokondygnacyjny Stadthaus II. Projekt Stadthaus I autorstwa Friedricha Lehmanna ma czternaście prostokątnych okien na każdej kondygnacji i blokową maszynownię cofniętą od wschodniej elewacji.

Budynek został wzniesiony w latach 1928-1929 przez architekta miejskiego Friedricha Lehmanna w stylu Nowej Rzeczowości i początkowo pełnił funkcję szpitala centralnego. Po przeprowadzce kliniki na nową lokalizację w latach 1980 struktura została przekształcona w biura administracji miejskiej na początku lat 1990.

Nazwa Stadthaus pochodzi z przebudowy w latach 90. XX wieku, gdy dawny szpital miejski stał się siedzibą urzędów; od końca 2020 roku czarny napis STADTHAUS zdobi elewację frontową. Dla starszego budynku szpitalnego na południu używa się też nazwy Stüvehaus, a adres przy Natruper-Tor-Wall odpowiada dawnej linii Wiener Wall nad starówką.

Stadthaus I stoi przy Natruper-Tor-Wall na wyniesionym skraju Westerbergu nad starówką, a Stadthaus II leży między nim a dawnym Stüvehaus na południu. Budynek jest zabytkiem i mieści urzędy miejskie, więc trzeba liczyć się z działającą administracją, a nie ze zwiedzaniem; wejścia do dawnych tuneli z czasów II wojny światowej są zamknięte.

Pod budynkiem znajduje się duży system tuneli podziemnych, zbudowany podczas II wojny światowej jako schronienie przed bombardowaniem i później wykorzystywany do obrony cywilnej podczas Zimnej Wojny. Te ukryte przestrzenie nie są dziś otwarte dla publiczności, ale stanowią przypomnienie ważnej warstwy przeszłości miasta.