Wallgrabenbrücke, Drewniany most przy Twierdzy Drezno, Niemcy

Wallgrabenbrücke to krótka kładka prowadząca z Ostra-Allee nad Zwingergraben do Kronentor w Zwingerze. Płaski pomost ma prostą balustradę z cienkich pionowych i poziomych drewnianych elementów, a przęsło spoczywa na ciemnych, zwietrzałych drewnianych kozłach osadzonych w obmurowanym kamieniem kanale. Obecna konstrukcja nie jest w całości drewniana: stalowe dźwigary, drewno i mur są osłonięte drewnem.

Pierwszy most ukończono w 1718 r., gdy minister August Christoph von Wackerbarth przeforsował swoją koncepcję wbrew kamiennemu projektowi Matthäusa Daniela Pöppelmanna, aby można go było rozebrać w razie ataku. Rozebrano go w latach 1759/60 podczas wojny siedmioletniej, odbudowano w 1770 r., rozłożono w 1780 r. i zburzono w latach 20. XIX w. przy zasypywaniu fosy. Odbudowany w latach 1929/30, został w większości zniszczony w nalotach 1945 r. i odbudowany w latach 1949/50, otwarty w czerwcu 1951 r.

Most pełnił rolę dyskretnego wyjazdu dla królewskich pojazdów jadących na wieś, pokazując potrzeby mobilności dworu drezdańskiego. Odzwierciedlał połączenie między fortecą a terenami wiejskimi.

Most prowadzi pieszych z Ostra-Allee nad częściowo ponownie odkopaną fosą Zwingergraben do Kronentor w Zwingerze. Przejście jest krótkie, a pomost ogranicza prosta drewniana balustrada. Podczas renowacji Zwingeru w latach 2021–2025 odsłonięto trzy piaskowcowe płyty podłogowe z okresu budowy Kronentor (1713–1715), położone 45 cm niżej niż dotychczasowe przejście; planowany nowy most będzie więc nieco niżej.

W przeciwieństwie do oryginalnego projektu z kamienia architekta Matthäusa Pöppelmanna ta drewniana konstrukcja została celowo zbudowana do szybkiego demontażu w czasie wojny. Umożliwiło to fortecy szybkie zablokowanie dostępu przez fosę i obronę przed napastnikami.