Friedenskirche, Budynek kościoła w Jenie, Niemcy

Friedenskirche to duży kościół halowy z nawą główną flankowaną przez dwie nawy boczne, pięciobocznym prezbiterium i wysoką, cofniętą ośmioboczną wieżą prezbiterialną z szerokimi pilastrami w narożach, nakrytą falującym hełmem z latarnią. Fasada dzieli się na dwie strefy: w dolnej wnęki w łuku koszowym, w górnej wysokie pilastry i duże okna w łuku koszowym; portal północny zdobi relief z 1743 r. z monogramem księcia Ernesta Augusta.

Wzniesiony w latach 1686–1693 jako kościół Johann-Georgs, nazwany po księciu Johannu Georgu II z Saksonii-Eisenach, służył jako nowy kościół cmentarny na Johannisfriedhof. Johann Heinrich Gengenbach kierował budową wraz z Johannem Leonhardem Reinholdem, a do 1691 roku nadzór sprawował Johann Mützel; poświęcenie nastąpiło 16 lipca 1693 roku. W 1743 roku przydzielono go jenańskiej wspólnocie garnizonowej i nazywano Garnisonskirche aż do przemianowania na Friedenskirche w 1946 roku.

Kościół nosił pierwotnie nazwę Johann-Georgs-Kirche na cześć księcia Johanna Georga II von Sachsen-Eisenach, a w 1946 roku został przemianowany na Friedenskirche. Od 1743 roku był przypisany do wspólnoty garnizonowej w Jenie, dlatego nazywano go Garnisonskirche. Wnętrze zawiera 13 epitafiów z końca XVII i początku XVIII wieku, w tym w prezbiterium epitafia rodziny Tannenberger z obrazami złożenia do grobu i zmartwychwstania Chrystusa.

Kościół stoi na rogu Humboldtstraße i Philosophenweg, na lewym brzegu Soławy. Południowy portal jest zamurowany; wejście prowadzi przez portal północny, którego relief z 1743 r. nosi monogram księcia Ernsta Augusta. Wnętrze jest otwierane na nabożeństwa; parafia należy do okręgu kościelnego Jena.

Północny portal zdobi relief z 1743 r. z kartuszem z monogramem księcia Ernsta Augusta i trofeami, dodany, gdy kościół przydzielono jenańskiej gminie garnizonowej. Wnętrze ma odnowiony w prostej formie ołtarz ambonowy z 1835 r., a kolorowe witraże prezbiterium wykonał Fritz Körner po 1945 r.