St. Elisabeth, Średniowieczny kościół w Zeddenick, Niemcy

St. Elisabeth w Zeddenick to romański kościół salowy, którego rdzeń pochodzi z około 1180 roku. Składa się z szerokiej prostokątnej wieży zachodniej, wydłużonej nawy, cofniętego kwadratowego chóru i półkolistej absydy. Wieżę nadbudowano w kwarcycie w późnym romanizmie, a korony murów chóru podwyższono cegłą w 1769 roku.

Rdzeń kościoła pochodzi z około 1180 roku: to romańska sala z wieżą zachodnią, nawą, kwadratowym prezbiterium i półkolistą absydą. Wieżę z kamienia polnego nadbudowano w kwarcycie w późnym okresie romańskim, a korony murów prezbiterium podwyższono cegłą w 1769 roku. Okna powiększono w 1747 i 1899 roku.

Początkowo poświęcony Marii, kościół nazwano w 1583 roku Unser Lieben Frauen, a dziś nosi imię świętej Elżbiety. Wnętrze zachowuje mocno przekształconego późnogotyckiego św. Krzysztofa na południowo-wschodniej ścianie nawy, a absyda mieści późnoromańskie malowidła ścienne z około 1200 roku, częściowo zastąpione kopiami na płótnie podczas restauracji w latach 1900–1902 pod kierunkiem Augusta Olbersa z Hanoweru.

Kościół stoi w Zeddenick, dzielnicy Möckern w Jerichower Land, dostępnej drogą z Möckern. Długa ściana nawy ma ciemne łukowe drzwi boczne, a u podstawy wieży znajduje się drugie ciemne łukowe wejście. Wnętrze przykrywa płaski drewniany strop z 1855 roku, a wieża otwiera się na nawę przez dwa łuki pełne.

Wieża została nadbudowana w okresie późnoromańskim z kwarcytu, a z tego czasu zachowały się otwory dźwiękowe. Brązowy dzwon odlany w 1763 roku przez Christiana Gottholda Ziegnera z Magdeburga nosi herb fundatora Ludwiga Philippa von Hagena.