St. Stephanus, Kościół protestancki w Kleinosterhausen, Lutherstadt Eisleben, Saksonia-Anhalt, Niemcy

St. Stephanus w Kleinosterhausen to jednonawowy kościół o romańskim rdzeniu i barokowej przebudowie. Wschodnia wieża mieści w dolnej części chór z prostym sklepieniem krzyżowym, a powyżej ośmioboczną izbę dzwonną z łupkowym dachem hełmowym i latarnią. Prostokątna nawa jest otynkowana, ma dach dwuspadowy i duże półkoliste okna; wieża zbudowana jest z surowego jasnego kamienia z małym okrągłym otworem u góry.

Około 1180 roku na terenie gospodarstwa klasztoru cystersów w Sittichenbach zbudowano pierwszą kaplicę jako filię tego opactwa. W 1239 roku zastąpił ją większy drewniany kościół, a około 1260 roku powstała romańska budowla kamienna z wieżą chórową. Około 1500 roku usunięto romańską apsydę; w 1701 roku powiększono nawę i na wieży umieszczono ośmioboczną kondygnację dzwonową z hełmem cebulowym, a St. Stephanus stał się kościołem filialnym St. Wigbert w Großosterhausen. Barokowe wnętrze powstało w latach 1701–1714, około 1930 roku odnowiono skromnie malaturę, a w latach 1976/77 przeprowadzono renowację całego obiektu.

Nazwa nawiązuje do świętego Szczepana, pierwszego męczennika chrześcijańskiego. Jedyna, jednokondygnacyjna empora biegnie w kształcie litery L wokół wnętrza i od zachodu wysuwa się jak balustrada; jej płaskie pola zdobią cytaty biblijne i ornamenty roślinne. Ołtarz ambonowy ma rzeźbione boczne skrzydła, a na koszu ambony namalowany jest wieniec laurowy.

Kościół jest zabezpieczony konstrukcyjnie, ale rzadko używany, więc dostęp nie jest zapewniony; wizytę należy uzgodnić wcześniej z parafią Osterhausen w okręgu kościelnym Querfurt. Budynek stoi w Kleinosterhausen, części Lutherstadt Eisleben, a przed nim biegnie metalowe ogrodzenie na niskim ceglanym cokole.

Oba dzwony odlano po I wojnie światowej w Bochumer Verein für Gussstahlfabrikation w profilu UMS; wiszą na prostych drewnianych jarzmach i brzmią w tonach a′ i c″. Organy nad emporą zachodnią to mechaniczny instrument Friedricha Wilhelma Wäldnera z Halle z dziewięcioma registrami na manuał i pedał, a nad nimi stoją dwa miechy klinowe.