Kościół Najświętszego Imienia Jezus w Oberdischingen, Kościół parafialny w Oberdischingen, Niemcy.

Namen-Jesu-Kirche to neoklasycystyczna świątynia centralna w Oberdischingen, nazywana Szwabskim Panteonem. Po stronie północnej znajduje się toskański portyk kolumnowy z frontonem, po południowej neobarokowa wieża dzwonna z cebulastym hełmem. Wnętrze nakrywa półkulista kopuła nad rotundą z czterema parami kolumn jońskich wpisanymi w krzyż grecki.

Gotycki kościół pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny, wzniesiony w Oberdischingen w 1448 roku, stał w tym miejscu do rozbiórki około 1820 roku. Obecny kościół ufundował hrabia Franz Ludwig Schenk von Castell w ramach planu przekształcenia wsi w rezydencję; budowę rozpoczęto w 1800 roku, wnętrze wykonał Baurat Bühler w latach 1828–1832, a konsekracja odbyła się w 1835 roku. Wieżę dzwonną dobudował w latach 1892/1893 Oberamtsbaumeister Buck; remonty przeprowadzono w latach 1907–1912 i 1967/1968.

Kościół nazywany jest „szwabskim Panteonem”, ponieważ jego kopułowa rotunda wzorowana jest na rzymskim Panteonie. W neobarokowej wieży wiszą cztery dzwony: najstarszy odlano w 1510 roku dla poprzedniego gotyckiego kościoła, a trzy pozostałe zawieszono w 1950 roku. Za ołtarzem znajdują się kamienne płaskorzeźby z 1501 roku autorstwa mistrza Antona, przedstawiające Ukrzyżowanie i sceny z życia Jezusa, pochodzące z lektorium klasztoru Blaubeuren.

Kościół stoi na otwartym trawniku w Oberdischingen w powiecie Alb-Donau w Badenii-Wirtembergii. Portyk wejściowy z czterema kolumnami zwrócony jest na północ, a wieża dzwonna z cebulastym hełmem i zegarem znajduje się po stronie południowej, więc kto przychodzi z wioski, najpierw staje przed frontem z tympanonem. Wnętrze to rotunda nakryta kopułą; ołtarz główny umieszczono w południowym ramieniu.

Cztery dzwony wieży obejmują cztery stulecia: najstarszy odlano w 1510 roku dla gotyckiego kościoła poprzedzającego obecną budowlę, a trzy pozostałe zawieszono w 1950 roku. Za ołtarzem znajdują się gotyckie płaskorzeźby wykonane w 1501 roku przez mistrza Antona, pochodzące z lektorium klasztoru Blaubeuren.