St. Remigius, Kościół gotycki w Viersen, Niemcy

St. Remigius to rzymskokatolicki kościół parafialny w Viersen, którego późnogotycka nawa powstała w 1484 roku, a wieża dostawiona około 1350 roku jest wyraźnie przesunięta względem nawy. Wnętrze chóru w 2004 roku ozdobił malowidłami miejscowy artysta Georg Ettl, a zespół ołtarzowy z 1999 roku z akwizgrańskiego kamienia i włoskiego marmuru Bardiglio zawiera relikwie św. Polikarpa, św. Maurycego, św. Bonifacego i św. Engelberta.

W Viersen stał kamienny kościół w VIII lub IX wieku; około 1181 przekształcono go w trójnawową romańską bazylikę, a w 1185 odnotowano w dokumentach. Około 1350 dostawiono wieżę, a w 1484 wzniesiono obecną późnogotycką nawę. Po zawaleniu w 1699 odbudowano go do 1704; poważnie uszkodzony 24 lutego 1945, został ponownie poświęcony 25 września 1949.

Parafia regularnie organizuje koncerty Förderverein für Kirchenmusik an St. Remigius, a od 1 lipca 2019 muzyką kościelną kieruje kantor Michael Park, następca Thorstena Konigorskiego (1999–2019), Hansa-Wilhelma Hoffa (1960–1999) i Hansa Jörisa (1920–1960). W prezbiterium stoją przenośne organy chórowe zbudowane w 2002 roku przez Martina Scholza z Mönchengladbach według wzorów włoskiego baroku i pomalowane przez Horsta Lerchego.

Kościół znajduje się w centrum Viersen przy Goetersstraße 8, co czyni go łatwo dostępnym w centralnej dzielnicy. Odbywa się w nim regularne nabożeństwa i zapewnia pobliskie urządzenia poprzez sąsiadujący Remigiussaal do spotkań i imprez.

Organy główne zbudował Gerald Woehl i poświęcono je 2 grudnia 1984 roku; ich 52 głosy na czterech manuałach i pedale mają mechaniczną trakturę, a projekt szafy wykonali Heinz Döhmen i Woehl. Dyspozycję opracowali Viktor Scholz, Hans Wilhelm Hoff i Gerald Woehl; instrument określa się jako mocny francuski akcent organowy nad Dolnym Renem. Drugie, przenośne organy chórowe o dziewięciu głosach, dzieło Martina Scholza, pochodzą z 2002 roku.