Eremitenklause Börrstadt, Kaplica jaskiniowa i pustelnia w Börrstadt, Niemcy

Eremitenklause to wykuta w skale kaplica z pozostałościami pustelniczej siedziby u stóp Donnersbergu, około kilometra na północny zachód od Hahnweilerhof. Przed kaplicą znajduje się prostokątny, pozbawiony dachu przedsionek o wymiarach około czterech na trzy metry; w jego południowej ścianie jest wejście o wysokości 1,80 metra. Nawa kaplicy ma około 2,5 na 4 metry i 3 metry wysokości, ze średniowiecznym sklepieniem krzyżowo-żebrowym wykutym w skale i otworem okiennym nad wejściem.

Pierwsza wzmianka pisemna pochodzi z 1468 roku, gdy otaczający las nosił już nazwę „Klausenbusch”, co wskazuje na dawną tradycję pustelniczą. W 1707 roku księga parafialna z Dreisen odnotowuje, że dziecko z rodziny Schöffer zostało ochrzczone w „cellula saxea prope Hanweiler”. Wspominana przy zaginionej wsi Hanweiler kaplica św. Gangolfa może być tą kaplicą skalną.

Nazwa kaplicy przetrwała w otaczającym lesie, zwanym Klausenbusch już w 1468 roku. Miejscowa legenda opowiada o dwojgu dzieciach z Hahnweilerhof, które piły ze źródła i ujrzały w wodzie odbicie starca; jego laska, wbita w ziemię, wyrosła na potężnego białego buka. Opowieść splata się z legendą św. Gangolfa, którego laska również sprawiła, że wytrysnęło źródło.

Pustelnia leży około kilometra na północny zachód od Hahnweilerhof, na południowym zboczu niewielkiej dolinki; dojście pieszo od północnej strony dolinki. Źródło przy kaplicy wypływa na miejscu i płynie na wschód; od 1911 roku większość jego wody jest rurociągiem doprowadzana do Hahnweilerhof jako woda pitna, a tylko niewielka część trafia do kamiennej obudowy źródła.

W południowej ścianie otwartej izby, nad wejściem do kaplicy, widać jeszcze poziome żłobienia, w które wpuszczano pulpitowy dach dawnej celi pustelnika. Otwór okienny na lewo od wejścia doświetlał ołtarz także wtedy, gdy przedsionek był przykryty dachem. Źródło obok kaplicy od 1911 roku dostarcza wodę pitną do Hahnweilerhof.