Klosterkirche Obermarchtal, Barokowy kościół klasztorny w Obermarchtal, Niemcy

Klosterkirche Obermarchtal to barokowy kościół klasztorny z trzema nawami, ozdobnymi dekoracjami i starannie wykonanymi ołtarzami, otoczonymi przez symetryczną fasadę zwieńczoną dwoma wieżami dzwonnymi. Wnętrze wykazuje cechy charakterystyczne dla stylu barokowego, z bogatymi zdobieniami pokrywającymi ściany i sklepienia.

Już w VIII wieku istniał tu klasztor poświęcony apostołowi Piotrowi; około 995 biskup Konstancji poświęcił nowy kościół dla fundacji kanoników odnowionej przez księcia Hermanna II Szwabskiego i Gerbergę Burgundzką. W 1171 kanonicy przeszli do premonstratensów z Rot an der Rot, którzy wznieśli trójnawową bazylikę poświęconą w 1239 roku. Opat Nikolaus Wierith położył kamień węgielny pod obecny kościół w 1686 roku; poświęcono go w 1701 roku.

Kościół jest poświęcony apostołom Piotrowi i Pawłowi, a parafia nadal nosi ich imiona. Kanonicy norbertanie przybyli z Rot an der Rot w 1171 roku i założyli tu podwójny klasztor; gałąź żeńska wymarła po 1273 roku, gdy zabroniono przyjmowania sióstr chórowych. Kanonicy użytkowali kościół do 1686 roku, kiedy opat Nikolaus Wierith położył kamień węgielny pod obecną budowlę.

Kościół wznosi się wysoko nad Dunajem i jest widoczny z daleka; dwie wschodnie wieże mają 68 m wysokości. Wnętrze to kościół filarowo-ścienny z emporami biegnącymi wokół całej przestrzeni, warto zarezerwować czas na obejście. Fasada zachodnia otwiera się portalem w łuku pełnym pod odcinkowym przyczółkiem.

Kościół ma 55,68 m długości i 21,84 m szerokości, nawa ma 18,40 m wysokości, a chór 17,40 m. Nad łukiem tęczowym znajduje się kartusz z datą MDCXCII (1692), rokiem ukończenia sztukaterii wykonanej przez Johanna Schmuzera i współpracowników ze szkoły z Wessobrunn.