Stoltera bei Rostock, Obszar chroniony na wybrzeżu Bałtyku w Rostocku, Niemcy

Stoltera bei Rostock to około trzyk ilometrowy odcinek wybrzeża Bałtyku, biegnący na zachód od Warnemünde do Geinitzort, nazwanego imieniem geologa Eugena Geinitza. Jej stromy klif opada do morza na wysokość do 20 metrów, a pas o powierzchni około 70 hektarów jest w dużej mierze chroniony jako rezerwat przyrody Stoltera. Zbocze porasta nadmorski las złożony z buków czerwonych i zwyczajnych, dębów bezszypułkowych i czerwonych, brzóz oraz kasztanów jadalnych.

Nazwa Stoltera pochodzi z dolnoniemieckiego, gdzie 'Stolter Ort' opisuje stromą przylądkę gruntu wbiegającą w Morze Bałtyckie. Obszar uzyskał status chroniony, aby chronić specjalne siedliska i geologię glacjalną znajdującą się wzdłuż linii brzegowej.

Nazwa Stoltera pochodzi prawdopodobnie od dolnoniemieckiego „Stolter Ort”, czyli stromego cypla, choć inna interpretacja wiąże ją z imieniem Stolter i dawnym słowem Aa oznaczającym strumień. Imię to nosiły statki, m.in. frachtowiec MS Stoltera Deutsche Seereederei Rostock i dwie łodzie ratownicze służby NRD, a w latach 1976–1991 pociąg Städteexpress Deutsche Reichsbahn kursował pod tą nazwą między Rostockiem a Berlinem.

Przybrzeżny szlak pieszy i trasa rowerowa Morza Bałtyckiego przebiegają przez Stolterę. Od głównej trasy odchodzą dwie ścieżki dydaktyczne: astronomiczna i przyrodnicza. Krawędź klifu miejscami nie jest zabezpieczona, więc trzymaj się oznakowanych ścieżek i noś solidne obuwie.

W klifie gniazdują jaskółki brzegowe i kilka gatunków chrząszczy. Imię Stoltera nosiły statki, m.in. frachtowiec MS Stoltera państwowego armatora z Rostocku i dwie łodzie ratownicze wschodnioniemieckiej służby ratownictwa morskiego, a także pociąg Städteexpress kursujący w latach 1976–1991 między Rostockiem a Berlinem.