St. Martin, Kościół parafialny w Nienburg/Weser, Niemcy

St. Martin to trójnawowy gotycki kościół halowy z cegły i piaskowca z Porty, konsekrowany w 1441 roku, z kwadratową wieżą zachodnią zwieńczoną w 1896 roku ośmiobocznym hełmem krytym miedzią. Nawa ma trzy lekko prostokątne przęsła i odnowione okna maswerkowe między stopniowanymi przyporami, zwieńczone wysokimi dwukondygnacyjnymi szczytami. Chór, częściowo z piaskowca, a częściowo z cegły, kończy się wieloboczną absydą i nie ma szczytów.

St. Martin jest poświadczony od końca XIII wieku, a w prezbiterium halowym zachowały się części krzyżowej bazyliki z pierwszej połowy XIII wieku. Trójnawowy kościół halowy z cegły, częściowo z piaskowca Porta, z kwadratową wieżą zachodnią konsekrowano w 1441 roku. Emanuel Bruno Quaet-Faslem odrestaurował go w latach 1830/31, a w 1896 wieża otrzymała ośmioboczny hełm kryty miedzią.

Dwanaście niewielkich piaskowcowych figur apostołów na ołtarzu, wykonanych około 1515/20, przypisuje się mistrzowi Snetlage z warsztatu Mistrza z Osnabrück; każda ma inne rysy twarzy, postawę, a nawet wielkość. Usunięte z kościoła w 1830 r., zostały odkupione od handlarzy sztuką w 1987 r. W sieni wieży znajduje się płaskorzeźbiona płyta nagrobna hrabiego Otto VIII von Hoya (zm. 1582) i jego żony Agnes wraz z dwukondygnacyjnym epitafium wykonanym w Bremie.

St. Martin jest wpisana jako kościół niezawodnie otwarty, więc zwiedzający zwykle mogą liczyć na dostęp do wnętrza. Do nawy wchodzi się przez odnowiony portal w kwadratowej wieży zachodniej; w sieni wieży znajduje się płaskorzeźbiona płyta nagrobna hrabiego Otto VIII von Hoya. W sklepieniu północno-zachodniego przęsła nawy i na wschodniej ścianie przęsła północno-wschodniego zachowały się późnogotyckie malowidła ścienne, odrestaurowane w 1964 roku.

Na ołtarzu stoi dwanaście niewielkich figur apostołów z piaskowca z około 1515/20 roku, przypisywanych mistrzowi z Snetlage z warsztatu mistrza z Osnabrück. Usunięte w 1830 roku, zostały odkupione od handlarzy sztuki w 1987 roku. W sieni wieży znajduje się wysoko wypukła płyta nagrobna hrabiego Otto VIII von Hoya (zm. 1582) i jego żony Agnes.