St.-Cosmas-und-Damian-Kirche, Kościół luterański w Bockhorn, Niemcy.

St.-Cosmas-und-Damian-Kirche to prostokątny kościół salowy rozpoczęty w 1230 roku, długi na 37,40 m ze wschodu na zachód i szeroki na 10,30 m z północy na południe, o murach wysokich na około 10 m i grubych na 170 cm. Zewnętrzna warstwa to ciosane głazy granitowe, wewnętrzna cegła, a między nimi wypełnienie z kamieni i wapienia muszlowego. Dach dwuspadowy kryty łupkiem ma na wschodzie zamkniętą sygnaturkę, a nad zachodnim portalem z 1649 drugą, pod której welsche Haube wisi dzwon zegarowy.

Budowę kościoła rozpoczęto w 1230 roku na warfcie, sztucznym wzniesieniu, z głazów narzutowych w fryzyjskim stylu. Uderzenie pioruna wywołało pożar w 1630 roku; następnie parafia sprawiła dębową chrzcielnicę, emporę i ambonę oraz zastąpiła sklepienie płaskim stropem belkowym, pokrytym polichromią już w 1776 roku. Portal zachodni powstał w 1649 roku.

Nazwa parafii pochodzi od braci bliźniaków Kosmy i Damiana, którzy według tradycji leczyli chorych bez zapłaty. Najstarszym elementem wnętrza jest chrzcielnica z XIII wieku; zachowały się też płyta nagrobna z 1656 roku i dębowa chrzcielnica zakupiona po pożarze w 1630 roku. Obraz olejny Chrystus na krzyżu Thomasa Willeboirtsa Bosschaerta, kupiony w Münster w 1817 roku za 100 talarów w złocie, nawiązuje do wzorów Rubensa i van Dycka.

Kościół stoi w Bockhorn na wzniesieniu (Warft); zachodni portal, wykonany w 1649 roku, wyznacza stronę wejścia. Ściana północna zachowuje pierwotne otwory okienne, natomiast pozostałe trzy ściany zewnętrzne zmieniono wskutek napraw i późniejszych przebić. Płaski strop belkowy, polichromowany już w 1776 roku, najlepiej widać z empory.

Organy zbudowane przez Christiana Vatera w latach 1721/1722 zachowały pierwotne strojenie, ponieważ wieka piszczałek krytych były mocno zalutowane; podczas renowacji w latach 1982/1983 firma Führer pod kierunkiem Haralda Vogela mogła je na tej podstawie odtworzyć.