Dorfkirche Kirch Rosin, Gotycki kościół ceglany w Mühl Rosin, Niemcy

Dorfkirche Kirch Rosin to jednonawowy kościół w stylu gotyku ceglanego na planie prostokąta, zbudowany około 1270–1280. Jego czerwone ceglane mury mają wysokie ostrołukowe okna obramowane na biało, duży krzyż z jaśniejszej cegły w prawym górnym narożniku oraz ząbkowany fryz nad fryzem ostrołukowym. Po lewej przylega niższa część o konstrukcji szkieletowej z omszałymi dachówkami.

Ceglany kościół pochodzi z około 1270/80 roku. Rosin po raz pierwszy wspomniano w 1228 roku, a w 1229 roku książęta Rostocku przekazali wieś cysterskiemu klasztorowi Michaelstein, który posiadał ją do 1433 roku, kiedy przeszła do opactwa Doberan. Drewniana wieża została wzniesiona w 1690 roku, choć drewniana dzwonnica istniała już w 1450 roku.

Malowidła ścienne pochodzą z lat 1620–1630 i przedstawiają czterech proroków Starego Testamentu: Mojżesza, Natana, Izajasza i Jeremiasza, wśród ornamentów roślinnych i licznych inskrypcji. Odkryto je podczas restauracji w latach 1987–1989. Dekoracja powstała zapewne za pastora i dawnego nauczyciela Martina Bambama, gdy patronem kościoła był książę Johann Albrecht z Güstrow.

Kościół stoi za niskim kamiennym murem i siatką na skraju Güstrower Feldmark; ceglana nawa i szachulcowa przybudówka z ciemnymi drzwiami zwrócone są ku wejściu. Organy znajdują się obecnie w ostrołukowej wnęce po stronie zachodniej, a dzwon z 1880 r. pochodzący z Cammin wisi w wieży. Mały trzeci dzwon przechowywany jest na plebanii w Lohmen, nie tutaj.

Organy to rzadkie organy szafowe Heinricha Raschego z 1839 roku, z sześcioma rejestrami na jednym manuałe i bez pedału. W 1980 roku Wolfgang Nußbücker naprawił je i przeniósł do kościoła katolickiego w Neubrandenburgu; wróciły w 1989 roku i obecnie stoją w ostrołukowej niszy po zachodniej stronie.