Rostock New Cemetery, Cmentarz dziedzictwa architektonicznego w Rostocku, Niemcy

Nowy Cmentarz w Rostocku to 44-hektarowy komunalny cmentarz parkowy otwarty w 1912 roku na południowo-zachodnim skraju Rostocku, w dzielnicy Gartenstadt/Stadtweide. Główna brama znajduje się przy Satower Straße, która tworzy północną granicę; od wschodu i zachodu ograniczają go Damerower Weg i Klein Schwaßer Weg. Prostokątny plan przewiduje kaplicę w środku, na przecięciu osi głównej i poprzecznej, a po obu stronach wejścia budynek administracyjny i dom dozorcy.

W 1905 roku rada Rostocku powołała komisję ds. cmentarza, gdy liczba mieszkańców wzrosła z 18 067 w 1830 roku do 54 580 w 1901 roku. Wybrano teren na Damerower Feldmark należący do szpitala zum Heiligen Geist; architekt miejski Paul Ehmig i ogrodnik miejski Wilhelm Schomburg opracowali plany, a budowę prowadzono od 1908 roku do wiosny 1912 roku. Cmentarz oddano 1 kwietnia 1912 roku, a całkowity koszt wyniósł około pół miliona marek; po raz pierwszy powiększono go w 1943 roku.

Cmentarz otwarto 1 kwietnia 1912 r. jako bezwyznaniowe miejsce pochówku, przekazane w obecności ogromnego tłumu. Kute żelazne bramy głównego wejścia wykonał rostocker ślusarz dworski Heinrich Kehr, który otrzymał złoty medal na Meklemburskiej Krajowej Wystawie Rzemiosła i Przemysłu w 1911 r. w Schwerinie.

Główna brama znajduje się przy Satower Straße (L10) na północnym skraju; od wschodu cmentarz ogranicza Damerower Weg, od zachodu Klein Schwaßer Weg. Teren liczy 44 hektary, więc na przejście warto zarezerwować czas. Główna i poprzeczna oś przecinają się przed centralną kaplicą, co ułatwia orientację.

Lokalni kamieniarze i architekci stworzyli specjalistyczne pomniki na całym terenie, które pokazują rzemiosło regionu. Te groby pozostają przykładami umiejętności technicznych praktykowanych przez lokalnych rzemieślników na początku XX wieku.