Schloss Burgberg, Zabytek dziedzictwa kulturowego w Überlingen, Niemcy

Schloss Burgberg to niewielki zamek na wodzie na wzgórzu Burgberg w północno-wschodniej części Überlingen, a nie nad brzegiem jeziora. Obecny budynek pochodzi w większości z lat 80. XVII wieku, gdy po spaleniu w wojnie trzydziestoletniej wzniesiono go na nowo jako Lusthaus. Ma barokową klatkę schodową, stiukowe stropy szkoły z Wessobrunn, piec z majolikowych kafli i dwie małe wieżyczki z cebulastymi hełmami, jedną nad kaplicą zamkową.

Około 1374 Ulrich von Wil przebudował budynek gospodarczy, którego fundamenty prawdopodobnie pochodziły ze średniowiecznego zamku na wodzie, na zamek wodny między trzema wzgórzami Burgberg. Od XV wieku opactwo cesarskie Rot an der Rot posiadało majątek przez dwieście lat. Po spaleniu zamku w wojnie trzydziestoletniej w latach 80. XVII wieku wzniesiono w większości nowy budynek, zwany Lusthaus, z barokową klatką schodową i stiukowymi sufitami szkoły z Wessobrunn.

Kaplica zamkowa, dobudowana w latach osiemdziesiątych XVI wieku, została w 1588 roku poświęcona Norbertowi z Xanten, założycielowi zakonu premonstratensów. Znajdowały się w niej rzeźbiona figura Norberta oraz figura św. Wereny, patronki opactwa Rot; w 1932 roku odsłonięto ponownie fresk przedstawiający Norberta jako biskupa. W XIX wieku kaplica służyła jako izba do picia, gdy zamek stał się gospodą.

Zamek jest własnością prywatną i nie jest udostępniony do zwiedzania, więc można go oglądać tylko z zewnątrz. Stoi na wzgórzu Burgberg w północno-wschodniej części Überlingen, nad Jeziorem Bodeńskim, a dojść można do niego pieszo ścieżkami na wzgórzu. Budowlę otacza liczący około hektara park zamkowy, obsadzony głównie kanadyjskimi gatunkami drzew, iglakami i jałowcami.

Zamek jest własnością prywatną i nie jest udostępniony do zwiedzania, więc barokową klatkę schodową i stiukowe sufity szkoły z Wessobrunn można jedynie przeczuwać z zewnątrz. Dobudowana w latach 80. XVI wieku kaplica została w 1588 roku poświęcona św. Norbertowi z Xanten; fresk przedstawiający go jako biskupa odkryto ponownie w 1932 roku.