Kościół śś. Cypriana i Korneliusza w Ganderkesee, Kościół z późnego gotyku w Ganderkesee, Niemcy

St. Cyprian und Cornelius to późnogotycki kościół halowy w Ganderkesee, wzniesiony z kamienia polnego i cegły, z romańską wieżą z XII wieku i zakrystią dobudowaną około 1500 roku. Wnętrze ma trzy nawy i trzy przęsła ze sklepieniami żebrowymi na masywnych okrągłych filarach, dwuprzęsłowe prezbiterium zamknięte płaskim trójbokiem oraz organy Arpa Schnitgera z 1699 roku.

Romańska wieża z kamienia polnego z bliźniaczymi arkadami dźwiękowymi z piaskowca Porta pochodzi z XII wieku; jej sklepiona kondygnacja wspiera się na kolumnach, których sześcienne kapitele przypominają te z wschodniej krypty katedry w Bremie. Późnogotycki kościół halowy z kamienia i cegły dobudowano w pierwszej połowie XV wieku, a około 1500 roku ceglaną zakrystię. Ogień artyleryjski z 19–21 kwietnia 1945 roku podpalił kościół, niszcząc dach i iglicę; dach i sklepienia odbudowano w latach 1946–48, a iglicę w 1954 roku.

Kościół jest poświęcony świętym Cyprianowi i Korneliuszowi, a miejscowa legenda mówi, że diabeł, zwiedziony co do przeznaczenia budowli podczas jej wznoszenia, odcisnął kopytо w kamieniu polnym na zewnętrznej ścianie. Wnętrze kryje ambonę z 1608 roku z malowidłami czterech ewangelistów oraz dwie loże, jedną z dóbr Nutzborn z XVIII wieku i drugą z Elmeloh z 1711 roku.

Wejście do wnętrza prowadzi przez portal przy romańskiej wieży z XII wieku; korpus to trójnawowa hala o wąskich nawach bocznych, a chór zamyka trójboczna poligonalna ściana. Dobudowana około 1500 roku ceglana zakrystia zachowuje malowidła ścienne z tego okresu.

Według ludowej legendy diabeł, zwiedziony co do przeznaczenia budowli w czasie jej wznoszenia, miał w bezsilnej złości pozostawić odcisk końskiego kopyta na kamieniu polnym w zewnętrznym murze. Trzy obecne dzwony, odlane w 1949 roku przez ludwisarnię Bochumer Verein, ważą 2580, 1570 i 1080 kg.