Klosterkirche, Klasztor franciszkański w Zittau, Niemcy

Klosterkirche, kościół dawnego klasztoru franciszkanów w Zittau, to dwunawowa hala z otynkowanego piaskowca pod wysokim dachem dwuspadowym. Prezbiterium na osi nawy północnej kończy się prosto trzema oknami lancetowymi; po jego północnej stronie przylega kaplica z XV wieku poświęcona św. Katarzynie. Smukła kwadratowa wieża o wysokości 70 metrów około 1660 roku przechodzi w oktogon, a w 1758 roku otrzymała hełm z latarnią i wygiętą iglicą.

Klasztor został założony około 1260 roku przez czeski ród szlachecki von Leipa i należał do kustodii Goldberg saksońskiej prowincji franciszkanów. W 1407 roku w Zittau obradowała kapituła prowincjalna Saxonia. Po wzroście wpływów reformacyjnych od 1521 roku konwent w 1522 roku podporządkowano ministrowi króla czeskiego; w 1543 roku budynki przeszły na radę miejską, a ostatni zakonnik zmarł w 1554 roku.

Kościół jest obecnie drugim protestanckim kościołem parafialnym Zittau, poświęconym w 1662 r. Jego nazwa pochodzi od klasztoru franciszkanów założonego około 1260 r. przez czeską rodzinę von Leipa. Chór jest oddzielony przezroczystą ścianą, a dawne budynki klasztorne od 1934 r. mieszczą Muzea Miejskie w Zittau.

Dawne budynki klasztoru teraz mieścą Muzea Miejskie Zittau, podczas gdy kościół funkcjonuje jako ewangelicko-luterańska kościół parafialny. Odwiedzający powinni wiedzieć, że dostęp do obu obszarów może wymagać osobnego planowania.

Dawne budynki klasztorne od 1934 roku mieszczą muzeum miasta Zittau. Od 1705/06 części starego klauzuru służyły jako mieszkania dla starszych samotnych kobiet, później jako przytułek do 1928 roku. Wieża o kwadratowym rzucie z 1480 roku około 1660 przechodzi w oktogon, a w 1758 roku otrzymała hełm z latarnią i wygiętym szpicem autorstwa Johanna Andreasa Hünigena.