Roskapellchen, Kaplica w Akwizgranie, Niemcy

Roskapellchen to mała kaplica o charakterystycznym sześciokątnym kształcie, zbudowana z jasnych cegieł wzmocnionych wapniem na rogach. Drzwi wejściowe mają skomplikowaną obróbkę żelazną, która wyznacza wygląd tej zwartej struktury.

Zbudowana między 1758 a 1759 rokiem kaplica zastąpiła starszą kolumnę kamienną zawierającą statuę Marii z wczesnego XVI wieku. Przejęła funkcję religijną starszego miejsca pobożności, które tam wcześniej stało.

Nazwa pochodzi od dzielnicy Ros; nie rozstrzygnięto, czy „Ros/Rues” to rzymskie określenie drogi „via rotta”, czy pobliskie miejsce moczenia lnu. Od epidemii cholery w 1832 r., gdy zachorowało ponad 400 mieszkańców dzielnicy, niemal 200 ocalałych corocznie idzie w procesji błagalnej do kaplicy. Do I wojny światowej dzieci z sąsiedztwa ofiarowywały świece przed figurą Marii za chore dziecko i odczytując z płomienia wróżbę uzdrowienia.

Kaplica stoi w pobliżu kościoła parafialnego St. Jakob, przy szlaku Jakubowym, a dwa jej tylne boki przylegają do starego budynku mieszkalnego, więc z zewnątrz widać tylko cztery z sześciu boków. Wejście stanowią drewniane, dwuskrzydłowe drzwi w łuku pełnym; ołtarz wewnątrz znajduje się za grubą szybą i żelaznym świecznikiem kutym.

Kaplica została ponownie trafiona podczas bitwy o Akwizgran w 1944 roku, a figura Marii po raz drugi przetrwała zniszczenia wojenne, tak jak wcześniej przetrwała pożar miasta w 1656 roku. Prace restauratorskie zakończono dopiero w 1958 roku, gdy odsłonięto tablicę upamiętniającą budowę z lat 1758–1759 za proboszcza Johanna Jakoba Klouberta oraz odbudowę w 1958 roku pod kierunkiem Kaspara Sinziga.