St. Marien und Laurentin, Gotycki kościół w Lauenstein, Niemcy.

St. Marien und Laurentin to późnogotycki kościół halowy w Lauenstein, odbudowany w latach 1596–1602 z wykorzystaniem prezbiterium, murów obwodowych i dolnej części wieży. Zewnątrz jest skromny: trójnawowa nawa i jednoprzęsłowe prezbiterium z zamknięciem trójdzielnym, podzielone przyporami, kwadratowa wieża zachodnia z hełmem cebulastym, długie ostrołukowe okna. Wnętrze: cztery kanelowane ośmioboczne filary dźwigają sieciowe sklepienie nawy głównej i gwiaździste sklepienia naw bocznych.

Oryginalny kościół pochodzi z 14. wieku i został istotnie odbudowany między 1596 a 1602 rokiem po zniszczającym pożarze miasta. Ta przebudowa ukształtowała strukturę, którą widzą dziś odwiedzający.

Kościół nosi też nazwę St. Marien und Laurentin. Wystrój przypomina rodzinę von Bünau: 9-metrowy ołtarz-epitafium Michaela Schwenkego upamiętnia Rudolpha von Bünau i Annę von Schleinitz, zmarłych w 1591 r., a piaskowcowe epitafium czci niezamężną kobietę z rodu von Bünau. Warto dostrzec klęczące figury fundatorów i herb sojuszu z datą 1511.

Kościół stoi w dzielnicy Lauenstein w Altenbergu, w powiecie Sächsische Schweiz-Osterzgebirge. Kwadratowa wieża zachodnia z hełmem w typie welskim i nawa z przyporami najlepiej czytają się z zewnątrz; zamurowany późnogotycki portal znajduje się po stronie północnej. Do wnętrza z 9-metrowym ołtarzem wchodzi się przez sklepioną kolebkowo komorę wejściową w wieży.

Kościół należy do światowego dziedzictwa UNESCO Montanregion Erzgebirge/Krušnohoří. Jego 9 m wysoki i 7 m szeroki ołtarz-epitafium autorstwa Michaela Schwenkego (1594–1602) upamiętnia Rudolpha von Bünau i Annę von Schleinitz, zmarłych w 1591 r.; klęczące figury fundatorów oraz Mojżesza i Aarona przeniesiono na ten ołtarz prawdopodobnie dopiero w 1615 r. przez Lorenza Hornunga.