Funkhaus am Hans-Rosenthal-Platz

Funkhaus am Hans-Rosenthal-Platz to budynek radiowy zaprojektowany w stylu Nowej Rzeczowości z charakterystyczną zakrzywioną fasadą. Jego pięciopiętrowa konstrukcja rozciąga się na trzy skrzydła wzdłuż ulic Mette i Fritz-Elsas i zawiera wyspecjalizowane studia akustyczne.

Budynek został zbudowany w latach 1938-1941 i początkowo obsługiwał firmę przemysłową. Po II wojnie światowej został przebudowany i stał się siedzibą radiodyfuzji w sektorze amerykańskim.

Budynek jest sercem niemieckiego radiowysyłania od pokoleń i kształtuje kulturę medialną miasta. Programy tworzone tu codziennie docierają do milionów słuchaczy.

Budynek pozostaje aktywnym centrum mediów, które jest siedzibą kilku stacji radiowych, w tym Deutschlandfunk Kultur i innych operacji radiowych. Odwiedzający powinni wiedzieć, że jako funkcjonujący ośrodek transmisji, dostęp publiczny może być ograniczony do określonych obszarów lub godzin.

Strome dachówki śluzu podążają za zakrzywioną formą budynku i reprezentują element projektowy, który od 1914 roku pojawia się w berlińskiej architekturze. Ta kombinacja funkcjonalnego designu z tradycyjnymi rozwiązaniami dachowymi czyni go niezwykłym przykładem architektury przejściowej.

Lokalizacja: Tempelhof-Schöneberg

Architekci: Walter Borchard

Styl architektoniczny: New Objectivity

Współrzędne GPS: 52.48017,13.33735

Najnowsza aktualizacja: 10 grudnia 2025 o 21:03