Church in Zaschendorf, Średniowieczny kościół w Kuhlen-Wendorf, Niemcy.

Kościół w Zaschendorf to niewielka jednonawowa świątynia o konstrukcji szkieletowej z trójbocznym zamknięciem prezbiterium, wzniesiona pod koniec XVII wieku w centrum wsi na północ od Warnow. Na zachodnim końcu kalenicy stoi mała czworoboczna wieżyczka na dachu z otworami dzwonowymi i krzyżem; okna są małe, czworoboczne i ołowiane, a drewniane drzwi południowe są bardzo niskie. W sierpniu 1991 roku zawaliła się nawa, a kościół odbudowano i ponownie poświęcono w 1993 roku.

Wieś Zaschendorf została po raz pierwszy udokumentowana w 1320 roku jako Saszkendorp sunt III mansi we fragmencie rejestru dziesięcin biskupstwa Schwerin. W 1344 roku hrabia Nikolaus von Schwerin, zwany Pyst, przekazał wieś i wysokie sądownictwo rycerzowi Ravenowi von Barnekow. Kościół o konstrukcji szkieletowej wzniesiono pod koniec XVII wieku; po dziesięcioleciach zaniedbania nawa zawaliła się w sierpniu 1991 roku, a odbudowany kościół poświęcono ponownie w 1993 roku.

Kościół wiejski to świątynia salowa o konstrukcji szachulcowej z trójbocznym prezbiterium, wzniesiona pod koniec XVII wieku. Ambona z połowy XVII wieku ukazuje czterech ewangelistów z inskrypcjami w języku dolnoniemieckim, a empora ma 16 malowanych kwater z Chrystusem, Janem Chrzcicielem, apostołami i Mojżeszem. Ołtarz, tryptyk z około 1492 roku, pochodzi prawdopodobnie z kaplicy cechu tkaczy wełny obok kościoła Georgenkirche w Wismarze.

Kościół stoi w centrum Zaschendorfu, na północ od Warnow, w gminie Kuhlen-Wendorf. Proste drewniane drzwi wejściowe znajdują się po stronie południowej i mają bardzo niski prześwit, więc przy wchodzeniu trzeba uważać na głowę. Małe ołowiane okna kratowe osadzono wysoko w ścianach szkieletowych.

Ołtarz jest starszy niż sam kościół: względy stylistyczne i źródła archiwalne wskazują na powstanie około 1492 roku, prawdopodobnie w kaplicy cechu tkaczy wełny obok wieży Georgenkirche w Wismarze. Przedstawia Zwiastowanie między ośmioma świętymi, z których jednej figury brakuje, a mocno zniszczone malowidła skrzydeł ilustrują legendę świętego Sewera, z podpisami w języku dolnoniemieckim.