Villa Bischoff, Chroniona willa w Vegesack, Niemcy

Villa Bischoff to dwupiętrowy budynek z czerwonej cegły z fasadą o pięciu osiach, dachem mansardowym i ośmiokątnym wieżyczką, którego ozdoba znajduje się na Weserstraße. Budynek rozpościera się na trzech poziomach z pokojami zawierającymi detale architektoniczne, w tym drewniane panele i rzeźbione elementy dekoracyjne.

Willa powstała w latach 1886/87 dla armatora Johanna Diedricha Bischoffa (1823–1893) według planów Ludwiga Klingenberga i Hugona Webera. Jego syn Friedrich Bischoff wprowadził się po ślubie z Marie Danziger, a dom był jej prezentem ślubnym. W 1910 Friedrich sprzedał go Elisabeth Lange, wdowie po kupcu Johannie Lange; jej potomkowie tam mieszkali, a w 1984 budynek wpisano do rejestru zabytków.

Nazwa sali Argo na parterze nawiązuje do statku Argo, co pasuje do domu armatora Johanna Diedricha Bischoffa. Rzeźby wykonał vegesacki rzeźbiarz Nikolaus Bunkenborg, a wielki salon ma wysokiej jakości boazerię drewnianą. Te pomieszczenia łączy zakręcona klatka schodowa.

Budynek jest widoczny z ulicy i wykazuje jasne cechy architektoniczne bogatej rezydencji z tego okresu. Odwiedzający powinni widzieć go z różnych kątów, aby w pełni docenić detale fasady i strukturę wieży.

Per Leo, prawnuk Heinricha Leo, uczynił dom jednym z głównych bohaterów swojej powieści Flut und Boden (2014). Książka opowiada o jego dziadku Friedrichu i starszym bracie Friedricha, Martinie, „jak najbardziej niepodobnej parze braci”, którzy spędzili dzieciństwo w willi.