Kunigundenkirche, Romański kościół z cegły w Bornie, Niemcy

Kunigundenkirche to długa, bezwieżowa bazylika filarowa z cegły, zbudowana przed 1200 rokiem, z wysoką nawą główną pod stromym ciemnym dachem i niższymi nawami bocznymi z dachami pulpitowymi. W lewym narożniku stoi mała okrągła wieża nakryta stożkowym dachem. Płytkie ceglane pilastry dzielą ścianę boczną na przęsła z wąskimi półkolistymi oknami, a po prawej ciągnie się niższa nawa boczna z małym przedsionkiem.

Zbudowany z cegły przed 1200 rokiem kościół został być może ufundowany z wpływem cesarza Fryderyka Barbarossy i poświęcony Kunigundzie Luksemburskiej, żonie cesarza Henryka II. Po reformacji służył jako kościół pogrzebowy i został przebudowany w stylu barokowym w 1620 roku. Restauracja prowadzona przez Emila Högga w latach 1923–1932 usunęła barokowe sklepienie drewniane i odbudowała mury naw bocznych oraz północną apsydę, przywracając stan romański.

Kościół jest poświęcony Kunegundzie Luksemburskiej, żonie cesarza Henryka II. W nawie zachowały się malowidła ścienne z drugiej połowy XV wieku: po stronie północnej Małgorzata, Dorota, Barbara i męczeństwo świętego Sebastiana, po południowej Ukrzyżowanie, Madonna apokaliptyczna i Krzysztof. W głównej apsydzie znajduje się Majestas Domini z czasów budowy, w dużej części zniszczona i uzupełniona około 1930 roku.

Kościół stoi w Bornie, w powiecie Lipsk, i można do niego dojść pieszo z centrum miejscowości. Otaczający go cmentarz zamknięto w 1895 roku, dlatego budowla nie ma już dawnego terenu grzebalnego. Nabożeństwa i wydarzenia wspólnoty St. Marien mogą ograniczać wejście.

Późnogotycki rzeźbiony ołtarz datowany na 1502 rok pochodzi z rozebranego kościoła w Görnitz; w szafie ukazano świętych Joachima, Marię i Annę z Dzieciątkiem Jezus, a na skrzydłach po czterech świętych z kręgu warsztatu braci Naumann w Altenburgu. Na uszkodzonych zewnętrznych stronach skrzydeł namalowano Zwiastowanie.