Weinheim Museum, Muzeum miejskie w Weinheim, Niemcy

Muzeum Miasta Weinheim mieści się w Deutschordenshaus, barokowym budynku wzniesionym od maja 1710 roku z polecenia wielkiego mistrza Franza Ludwiga von Pfalz-Neuburg; zachowane rachunki wymieniają mistrza ciesielskiego Petera Eliasa Bertholda z Neckarsulm. Kremowa fasada ze stromym dachem czterospadowym krytym brązową dachówką, czerwonym oknem lukarny i sześcioma oknami z zielonymi okiennicami na piętrze wychodzi na starówkę, a na dawnym portalu zachował się piaskowcowy relief herbu Franza Ludwiga, wykonany w 1711 roku przez rzeźbiarza Georga Martina Bittericha z Mannheim. Wystawa stała zajmuje cztery kondygnacje, około 1000 m².

Działające w latach 1906–1938 Weinheimer Altertumsverein systematycznie gromadziło zabytkowe przedmioty z regionu; kolekcję pokazywano w trzech różnych budynkach, zanim w 1939 trafiła do Deutschordenshaus. Sam dom wzniesiono od maja 1710 jako barokową nową siedzibę komendy zakonu krzyżackiego według planów mistrza ciesielskiego Petera Eliasa Bertholda z Neckarsulm, za 10 000 guldenów; wiechę zawieszono w listopadzie 1710. Muzeum otwarto tu w 1948 jako Heimatmuseum, a w 1986 przemianowano na Museum der Stadt Weinheim.

Muzeum otwarto w 1948 roku jako Heimatmuseum, a od 1986 roku nosi nazwę Museum der Stadt Weinheim. Sam budynek opowiada historię: nad dawnym portalem wejściowym wisi piaskowcowa płaskorzeźba z herbem Franza Ludwiga von Pfalz-Neuburg, wykonana w 1711 roku przez rzeźbiarza z Mannheim Georga Martina Bittericha, a przy wykuszu na rogu Amtsgasse i Hauptstraße, około dwóch metrów nad ziemią, znajduje się znacznie starszy, mocno zniszczony, lecz wciąż czytelny herb Walthera von Cronberga, wielkiego mistrza od 1527 roku.

Muzeum mieści się w barokowym Deutschordenshaus między Amtsgasse i Schlossergasse w starówce Weinheim; nad wejściem wisi relief z piaskowca z herbem Franza Ludwiga von Pfalz-Neuburg, wykonany w 1711 roku przez rzeźbiarza Georga Martina Bittericha z Mannheim. Wystawa stała zajmuje cztery kondygnacje i około 1000 m², więc warto zarezerwować czas na wszystkie poziomy.

Najstarszym eksponatem jest czaszka mamuta znaleziona w 1967 r.; jej wiek do 42 000 lat rozpoznano dopiero w 2020 r. Budynek wzniesiono od maja 1710 r. dla zakonu krzyżackiego za rządów Franza Ludwiga von Pfalz-Neuburg, za 10 000 guldenów, pod kierunkiem mistrza ciesielskiego Petera Eliasa Bertholda z Neckarsulm.