Schloss Oberzwieselau, Zamek w Lindberg, Niemcy

Schloss Oberzwieselau to dwukondygnacyjny dwór z sygnaturką, podziałami tynkowymi, dachem czterospadowym od północy i ścianą szczytową od południa. Budynek z około 1830 roku przylega od południa do zachowanej połowy kamiennego dworu z 1705 roku. Wśród zabudowań gospodarczych są wozownia z półkolistymi otworami, dawna stajnia z kamienia łamanego połączona koszową bramą oraz dom szwajcarski; wewnątrz znajduje się dwadzieścia historycznych pokoi i sala secesyjna.

Obecny zamek wzniósł w 1839 roku Benedikt I von Poschinger w stylu klasycystycznym jako dobudówkę do dworu z 1705 roku, zachowanego tylko w połowie. Huta szkła Oberzwieselau została sprzedana w 1528 roku baronowi Johannowi von Degenberg, a w 1568 przeszła na Joachima Poschingera. W 1808 roku małżeństwo Benedikta von Poschinger z wdową Anną Marią von Hilz przywróciło majątek rodzinie Poschinger.

W północnym skrzydle bocznym od 1840 do 1865 roku działała pierwsza szkoła w gminie Lindberg, przeznaczona dla dzieci szklarzy i pracowników majątku. Zamek ma dwadzieścia historycznych pomieszczeń, w tym salę w stylu secesyjnym oraz salon ze stiukowym sufitem i wielkimi obrazami z XVIII i XIX wieku.

Posiadłość leży w Oberzwieselau w gminie Lindberg i pozostaje w rękach prywatnych; wnętrza nie są udostępniane do zwiedzania. Zespół widać z drogi, która od Dampfsäge prowadzi przez Unterzwieselau w kierunku Buchenau.

Pole golfowe z 18 dołkami otwarto w 1993 roku na 100 hektarach wcześniej użytkowanych rolniczo i leśnie lub jako park. W 1929 roku katastrofa wiatrołomów zniszczyła 200 000 metrów sześciennych drewna i prawie 1000 hektarów gruntów rolnych i leśnych; do wywozu drewna zbudowano kolejkę Zwieselauer Waldbahn, działającą do 1958 roku.