Dorfkirche Schönhausen, Średniowieczny kościół w Schönhausen, Niemcy.

Dorfkirche Schönhausen to sześcioprzęsłowa romańska bazylika ceglana bez transeptu, długa na 43 m, szeroka na 17,5 m i wysoka na 34 m, z kwadratowym chórem, półkolistą apsydą i potężnym prostokątnym korpusem zachodnim. Starannie ułożone ceglane mury zdobią fryzy arkadkowy, rombowy i zębaty, a korpus zachodni także fryzy półkoliste. Wnętrze nakrywa lekko ostrołukowe sklepienie kolebkowe nad chórem i półkopuła nad apsydą; ambona, chrzcielnica i barokowy ołtarz w błękicie i złocie stoją wśród malowanych ławek.

Ceglana bazylika powstała około 1200–1210, prawdopodobnie dzięki holenderskim osadnikom norbertańskim, i została poświęcona 7 listopada 1212 przez Sigebodo z Havelbergu ku czci Marii Panny i świętego Willibrorda. W 1642 roku podczas wojny trzydziestoletniej wojska szwedzkie podpaliły kościół, poważnie uszkadzając wieżę od wewnątrz; odbudowa trwała w latach 1660–1712 dzięki wsparciu Augusta II von Bismarcka. Rodzina von Bismarck nabyła majątek Schönhausen w 1562 roku i została patronem kościoła, w którym 15 maja 1815 roku ochrzczono Ottona von Bismarcka.

Kościół jest poświęcony Najświętszej Maryi Pannie i świętemu Willibrordowi, a jego parafia należy do Kościoła Ewangelickiego w Niemczech Środkowych. Jest przystankiem na Straße der Romanik, Szlaku Romańskim, który sprowadza odwiedzających do budynku. Znajduje się w nim piaskowcowa chrzcielnica z początku XIII wieku, w której 15 maja 1815 roku ochrzczono Otto von Bismarcka.

Kościół znajduje się bezpośrednio w wiosce Schönhausen i jest łatwo dostępny pieszo z dobrą widocznością w centrum wsi. Odwiedzający powinni wiedzieć, że dostęp i zwiedzanie mogą być związane z godzinami nabożeństw lub lokalnymi godzinami otwarcia.

Zewnętrzne mury z cegły pokrywają liczne rowki i małe wgłębienia, które według tradycji wydrapali wdzięczni rodzice po narodzinach dziecka. Podobne ślady ma sąsiedni kościół w Melkow. Budowla jest przystankiem na Straße der Romanik, romańskim szlaku Saksonii-Anhalt.