Boschareal, Zespół architektoniczny w Stuttgarcie, Niemcy

Boschareal to dawny kompleks fabryczny Boscha w Stuttgarcie, ograniczony ulicami Breitscheidstraße, Seidenstraße i Forststraße. Budynki wzniesiono w latach 1909–1913 według projektu architektów Heim & Früh z żelbetu, z elewacjami z glazurowanej cegły w stylu secesyjnym oraz elewacjami z betonu architektonicznego w stylu neoklasycystycznym. Wyremontowany w latach 1998–2001 przez Rolanda Ostertaga i Johannesa Vornholta, mieści dziś sklepy, restauracje, Literaturhaus Stuttgart, kino CinemaxX, siłownię i dyskotekę.

Robert Bosch założył swój warsztat mechaniki precyzyjnej i elektrotechniki w 1886 roku przy Rotebühlstraße, około 800 metrów na południe od dzisiejszego Boschareal. W 1901 roku zbudował swoją pierwszą fabrykę w pobliżu późniejszej Liederhalle, pierwszy budynek ze zbrojonego betonu w Stuttgarcie, zniszczony podczas II wojny światowej. W latach 1909–1913 Heim & Früh dodali sześć budynków ze zbrojonego betonu na terenie Boschareal. Badenia-Wirtembergia kupiła teren w 1964 roku, a architekci Roland Ostertag i Johannes Vornholt wyremontowali go w latach 1998–2001.

W dawnych warsztatach Boscha mieszczą się dziś Literaturhaus Stuttgart, kino CinemaxX i restauracje. Fasady z glazurowanej cegły klinkierowej przy Forststraße 7 i Seidenstraße 20 zdobią geometryczne reliefy i głowy kobiet; elewację Forststraße 9, uszkodzoną w czasie wojny, zastąpiono prostym białym tynkiem.

Zespół leży między Breitscheidstraße, Seidenstraße i Forststraße; na wschodzie, przy Berliner Platz, przylegają do niego centrum kongresowe Liederhalle i hotel. Kino CinemaxX zajmuje miejsce drugiej fabryki Boscha przy Breitscheidstraße 4a. W budynkach mieszczą się sklepy, biura, mieszkania, dom literatury i siłownia, więc część przestrzeni jest publiczna, a część nie.

Glazurowane cegły budynków Forststraße 7 i Seidenstraße 20 pochodziły z Ullersdorf am Queis, dziś w Polsce, i zostały spojone białą zaprawą; ich powierzchnia mieni się od ciemnej czerwieni po fiolet. Uszkodzony w czasie wojny budynek Forststraße 9 otrzymał zamiast nich prosty biały tynk.