Klarissenkloster Pfullingen, Średniowieczny klasztor w Pfullingen, Niemcy

Klarissenkloster Pfullingen to kompleks klasztorny z kościołem w wczesnym stylu gotyckim, zawierający stare malowidła ścienne i zachowaną kratę komunikacyjną z 13. wieku. Zespół pokazuje typowe rozmieszczenie pomieszczeń do mieszkania, pracy i modlitwy.

Prace budowlane rozpoczęły się 11 listopada 1250 roku, według kroniki z 1525 roku napisanej przez anonimową klaryskę, która wymienia Mechthild i Irmel von Pfullingen jako założycielki. 21 października 1252 roku papież Innocenty IV przyjął kobiety do zakonu klarysek i nałożył na nie regułę kardynała Hugolina. 16 listopada 1252 roku przybyły zakonnice z Söflingen, a 25 listopada 1278 roku wspólnota wprowadziła się do ukończonego klasztoru. Ostatnia żyjąca zakonnica przeszła na protestantyzm około 1590 roku, kończąc istnienie konwentu.

Klasztor był poświęcony św. Cecylii, a zakonnice od 1263 r. podlegały regule Urbana IV, która ustaliła nazwę zakonu od Klary z Asyżu. Rozmowy ze światem zewnętrznym dozwolone były tylko za zgodą ksieni, pod nadzorem dwóch sióstr, przy kracie rozmównicy, gdzie odbywały się także spowiedź i komunia.

Z dawnego klasztoru zachowało się tylko kilka budynków, m.in. kościół klasztorny i średniowieczne parlatorium z kratą do rozmów. Źródła nie podają godzin ani zasad zwiedzania, dlatego przed podróżą warto zasięgnąć informacji na miejscu. Obiekt znajduje się w Pfullingen w Badenii-Wirtembergii, na południe od Stuttgartu.

Oryginalna krata komunikacyjna z czasów założenia przetrwała do dziś i pokazuje, jak zakonnice rozmawiały z odwiedzającymi, zachowując klasztorną klausurę. Ten szczegół ilustruje napięcie między surowością życia a potrzebą kontaktu z zewnętrznym światem.