Pestruper Gräberfeld und Rosengarten, Obszar chroniony i cmentarzysko z epoki brązu w Wildeshausen, Niemcy.

Pestruper Gräberfeld und Rosengarten to rezerwat przyrody o powierzchni 39 hektarów w Wildeshausen, składający się z dwóch części: 32,4-hektarowego Pestruper Gräberfeld, piaszczystego wrzosowiska z licznymi kopcami grobowymi z późnej epoki brązu i wczesnej epoki żelaza, oraz mniejszego Rosengarten około 500 metrów na wschód, dawnego wrzosowiska dziś w większości zarośniętego drzewami. Wrzosowisko jest wypasane przez owce i porośnięte brzozami, sosnami czarnymi i dębami.

Pierwsze działania ochronne na terenie cmentarzyska sięgają 1819 roku, kiedy Izba Książęca w Oldenburgu wydała pierwsze rozporządzenie o ochronie grobów megalitycznych i kurhanów. Obszar ten jest rezerwatem przyrody od 1 lipca 1938 roku; właściwym niższym organem ochrony przyrody jest powiat Oldenburg. Rezerwat obejmuje około 39 hektarów w dwóch częściach, Pestruper Gräberfeld i Rosengarten.

Kopce grobowe pochodzą z późnej epoki brązu i wczesnej epoki żelaza. Teren jest wypasany przez owce wrzosówkowe, aby utrzymać wrzosowisko otwarte, a dawne pole na południe od cmentarzyska jest przekształcane z powrotem we wrzosowisko. Nazwa Rosengarten wschodniej części może pochodzić od dawnego miejsca odpoczynku i wypasu koni lub od gęstych zarośli dzikich róż.

Przez rezerwat prowadzi kilka ścieżek; część Pestruper Gräberfeld graniczy z drogą powiatową K248 między Wildeshausen i Goldenstedt, a mniejsza część Rosengarten leży około 500 m na wschód. Wrzosowisko jest wypasane przez owce, więc trzeba trzymać się ścieżek i nie wchodzić na kopce.

W starożytnym cmentarzu rośnie mała grupa brzóz oznaczająca miejsce katastrofy amerykańskiego bombowca z 1944 roku. To nieoczekiwane przecięcie się różnych okresów historycznych czyni to miejsce przestrzenią gdzie starożytna i współczesna historia dosłownie się nakładają.