Liebfrauenkirche, katolicki kościół parafialny w Gernsbach, Niemcy

Liebfrauenkirche to trzynawowa bazylika filarowa: cztery zachodnie przęsła pochodzą z około 1388 roku, a trzy wschodnie dobudował w 1833 roku architekt August Moosbrugger. Masywne piaskowcowe kolumny dźwigają sklepienie krzyżowo-żebrowe do wysokości 9,75 metra. Na zewnątrz stoi potężna wieża ze stromym spiczastym dachem i tarczami zegarowymi obok otynkowanej na biało nawy z oknami maswerkowymi; wewnątrz czerwonawe piaskowcowe łuki i rozeta nad ołtarzem.

Małgorzata, wdowa po hrabim Wilhelmie II von Eberstein, i margrabia Rudolf VII Badeński kazali zbudować kościół w 1388 roku; dokument z 1487 roku sugeruje, że powstał jako kaplica pielgrzymkowa. Gdy Gernsbach około 1556 roku przeszedł na protestantyzm, kościół pozostał katolicki i stał się miejscem pochówku katolickich Ebersteinów. W 1626 roku piorun uderzył w wieżę, wojska francuskie splądrowały miasto podczas wojny trzydziestoletniej, a układ z 1640 roku przydzielił ten kościół katolikom, a St. Jakob protestantom. August Moosbrugger odrestaurował i rozbudował go w 1833 roku; Heinz Gaiser kierował renowacją w latach 1971–1972.

Kościół jest poświęcony Marii Siedmiu Boleści, czczonej 15 sierpnia. Dokument z 1487 r. sugeruje, że powstał jako kaplica pielgrzymkowa. Od 1640 r. porozumienie przydziela St. Jakobskirche protestantom, a Liebfrauenkirche katolikom. W prezbiterium stoi Pietà z początku XVI w., której pierwotną polichromię odkryto podczas renowacji w latach 1970.

Główne wejście do kościoła znajduje się po stronie północnej i jest łatwe do zlokalizowania, ponieważ znajduje się na najwyższym punkcie Gernsbacza. Przestronne wnętrze z nawami bocznymi zapewnia dobrą cyrkulację, umożliwiając wygodny spacer i obserwację szczegółów w swoim tempie.

Tympanon nad portalem północnym przedstawia fundatorów kościoła: różę Ebersteinów z mitrą i tarczę Badenii z rogami koziorożca. Trzecie piętro wieży ma szerokie wnęki okienne z kamiennymi ławami dla strażników i wystający parapet do odkładania broni.