Sebastiansplatz, Plac w Altstadt-Lehel, Niemcy

Sebastiansplatz to plac o powierzchni około 1600 m² w Starym Mieście w Monachium, wybrukowany granitowymi kamieniami zwanymi Bischofsmützensteine. Jego północną stronę tworzy chroniony rząd jednego trzypiętrowego i pięciu czteropiętrowych domów mieszczańskich, najstarszy zachowany w całości rząd domów w Monachium, odbudowany głównie w latach 1761–1890 w stylu neorenesansowym. Na południowym wschodzie stoi pięciopiętrowa kamienica narożna z dachem mansardowym i sztukatorską fasadą; na północnym zachodzie leży Stadtmuseum, a na południowym wschodzie Schrannenhalle.

Obszar był zagospodarowany już w XII wieku i leżał wewnątrz drugiego muru miejskiego Monachium, wzniesionego w latach 1478–1499. Na planie miasta Tobiasa Volckmera z 1613 roku plac miał już obecny kształt i powierzchnię około 1600 m², a nazwę zawdzięcza małej późnośredniowiecznej kaplicy św. Sebastiana na Anger. Kaplica należała do klasztoru Ebersberg, który miał tam dom i do niego ją dobudował; wkrótce po 1806 roku przebudowano ją na dom mieszkalny. Późnośredniowieczne i wczesnonowożytne warstwy osadnicze pod placem są chronione jako stanowisko archeologiczne D-1-7835-0414.

Plac zawdzięcza nazwę późnośredniowiecznej kaplicy św. Sebastiana, należącej do klasztoru Ebersberg i dobudowanej do jego domu. Krótko po 1806 roku kaplicę przebudowano na dom mieszkalny. Dziś plac należy do najchętniej odwiedzanych ciągów kawiarni i restauracji starego miasta.

Plac znajduje się zaledwie krótki spacer od stacji Karlsplatz i jest łatwo dostępny pieszo podczas zwiedzania Starego Miasta. Obszar jest przyjazny dla pieszych z typowymi brukowanymi ulicami oraz sąsiednimi sklepami i kawiarniami.

Nazwa placu pochodzi od późnośredniowiecznej kaplicy św. Sebastiana, dobudowanej do domu należącego do klasztoru Ebersberg i wkrótce po 1806 roku przebudowanej na dom mieszkalny. Na planie Monachium sporządzonym przez Tobiasa Volckmera w 1613 roku plac miał już w przybliżeniu dzisiejszy kształt i powierzchnię około 1600 m².