Amalienpark, Park miejski w Pankow, Niemcy

Amalienpark to park mieszkaniowy o powierzchni 3000 m² w berlińskiej dzielnicy Pankow, między Wolfshagener Straße a Breite Straße. Składa się z terenu zieleni i otaczającej zabudowy: dziewięciu wolnostojących dwu- i trzypiętrowych domów w stylu Landhaus, zgrupowanych wokół parku i dostępnych przez prywatną dwupasmową drogę. Zespół zaprojektował Otto March w 1897 roku; jeden z budynków (Amalienpark 4/5) został częściowo zniszczony podczas II wojny światowej.

Park został zaprojektowany w 1897 roku przez architekta Otto March'a, kiedy Berlin rozszerzał swoje zielone przestrzenie dla rosnącej populacji. To była część szerszych wysiłków miasta mających na celu stworzenie terenów rekreacyjnych dla mieszkańców.

Park pokazuje, jak Berlinczycy spędzali czas wolny około 1900 roku, z ścieżkami i otwartymi przestrzeniami zaprojektowanymi do spacerów i spotkań. Układ do dzisiaj zapraszał odwiedzających do poruszania się przez zieleń w swoim własnym tempie.

Park jest dostępny transportem publicznym i ma ławki rozmieszczone w różnych miejscach do wypoczynku. Zaleca się noszenie wygodnych butów, ponieważ ścieżki zachęcają do eksploracji.

Od 1990 roku Cajewitz-Stiftung prowadziła rekonstrukcję Amalienparku i po dziesięciu latach przywrócono pierwotny stan zespołu. Piaskowcowa rzeźba Maske der Medea Christine Dewerny została ponownie ustawiona w 1996 roku, obok odsłoniętej w 1976 roku rzeźby Sitzendes Liebespaar Carin Kreuzberg.