Laubenganghäuser Karl-Marx-Allee, Zabytek dziedzictwa kulturowego w Friedrichshain, Niemcy.

Laubenganghäuser przy Karl-Marx-Allee 102/104 i 126/128 to dwa pięciopiętrowe bloki mieszkalne we Friedrichshainie, wzniesione w latach 1949–1951 przez Hansa Scharouna, Ludmillę Herzenstein, Karla Brockschmidta i Helmuta Riedela. Od strony alei otwarte galerie między filarami tworzą ścisłą siatkę; przy nich mieszczą się kuchnie i łazienki, a pokoje dzienne są zwrócone na południe. Jasna tynkowana elewacja dzieli się na poziome pasy cofniętych ganków za niskim parapetem.

Wybudowany w latach 1949-1951, kompleks został zaprojektowany jako część odbudowy Berlina Wschodniego po zniszczeniach poprzednich dekad. Jego projekt stanowił przesunięcie w kierunku innego podejścia do mieszkań miejskich w porównaniu z przedwojennymi tradycjami planowania.

Nazwę „Wohnzelle Friedrichshain” (komórka mieszkaniowa) zmieniono na „Wohnstadt Friedrichshain” jeszcze przed wiechą pierwszego budynku w lipcu 1950 r., a w 1951 r. teren nazwano „Wohnstadt Stalinallee”. Galerie wychodzą na aleję; otwierają się na nie kuchnie i łazienki, a pokoje dzienne są zwrócone na południe.

Zespół położony jest wzdłuż szerokiej i łatwo dostępnej ulicy, gdzie można swobodnie spacerować wzdłuż fasad, aby obserwować szczegóły budynku. Teren jest płaski i oferuje wyraźne widoki na budynki z poziomu ulicy bez przeszkód.

Powstały tylko dwa budynki z galeriami, przy Karl-Marx-Allee 102/104 i 126/128, zanim SED porzuciła modernistyczny plan Scharouna. Pierwszy zwieńczono w lipcu 1950 roku, dokładnie gdy obszar przemianowano z Wohnzelle na Wohnstadt Friedrichshain. Architektami byli Hans Scharoun, Ludmilla Herzenstein, Karl Brockschmidt i Helmut Riedel.