St. Willibrord, Kościół starokatolicki na Starym Mieście w Monachium, Niemcy

St. Willibrord to neogotycki kościół z cegły przy Blumenstraße 36 w Monachium. Długa boczna ściana z jasnej cegły ma trzy wysokie ostrołukowe okna między płytkimi przyporami, a wejście ze szczytem i zielonymi podwójnymi drzwiami nosi napis „ST. WILLIBRORDISKIRCHE”. Po prawej stoi kwadratowa ceglana wieża z wysokimi łukowymi oknami i płaskim zwieńczeniem. Nawa ma około 18 na 11 metrów.

1 czerwca 1911 roku biskup angielski Herbert Bury położył kamień węgielny pod kościół anglikański dla osób anglojęzycznych, głównie personelu poselstwa brytyjskiego na dworze bawarskim. Wzniesiony w tym roku z cegły i poświęcony św. Jerzemu, po I wojnie światowej został wynajęty przez wspólnotę starokatolicką, która kupiła go w 1932 roku. Nalot w 1944 roku poważnie go uszkodził; po odbudowie 19 marca 1949 roku poświęcono go św. Willibrordowi.

Kościół został pierwotnie założony jako angielska kaplica i długo służył społeczności angielskojęzycznej. Dziś funkcjonuje jako miejsce, gdzie zbierają się różni wierni i podziwiają neogotykę.

Kościół znajduje się w dzielnicy Altstadt i jest łatwo dostępny pieszo, z dobrymi połączeniami transportu publicznego w pobliżu. Odwiedzający mogą podziwiać architekturę z zewnątrz lub zapytać o godziny otwarcia do wizyt wewnątrz.

Budynek stoi blisko byłych fortyfikacji miasta Monachium i pokazuje ścisły związek z średniowiecznym rozwojem miasta. Lokalizacja ta czyni go interesującym punktem do zrozumienia granic historycznego centrum miasta.