Martinskirche, Kościół gotycki w Kornwestheim, Niemcy.

Martinskirche to gotycki kościół w Kornwestheim: odbudowana w latach 1967-1968 nawa ma 22 na 11,7 metra i zachowuje północną ścianę z XIII wieku, a ścianę południową przesunięto o 2,5 metra na południe. Gotyckie prezbiterium (13 na 8,5 metra) z sieciowym sklepieniem i pięcioma malowanymi zwornikami pozostało niezmienione; cała świątynia ma 35,5 metra długości.

Wykopaliska z 1967 roku pod kierunkiem Barbary Scholkmann udokumentowały drewniany kościół z około 630/640 roku, wzniesiony nad murowanym grobem możnowładcy merowińskiego. W połowie VIII wieku zastąpiła go kamienna sala, a około 1100 roku powstał większy kościół pod patronatem opactwa w Hirsau, którego akt darowizny zawiera pierwszą pisemną wzmiankę o świątyni. Po pożarze pod koniec XIII wieku zbudowano nowy kościół z wieżą nad prezbiterium; nawę odnowiono w latach 1481–1495 za proboszcza Jakoba Böhmlera. Od końca XV wieku do 1516 roku mistrz Hans von Ulm planował całkowitą przebudowę, lecz zrealizowano tylko prezbiterium i jego boczną wieżę, zapewne z braku pieniędzy; wojna chłopska 1525 roku i reformacja w Wirtembergii w 1534 roku, która rozwiązała opactwo Bebenhausen, zakończyły przedsięwzięcie. Od tego czasu kościół jest protestancki.

Kościół nazywany jest też „starym kościołem wiejskim”, by odróżnić go od katolickiego St.-Martinuskirche w Kornwestheim, założonego na początku XX wieku. Po północnej stronie stoją dawny spichlerz dziesięcinny z 1573 r., przekształcony w 1979/1980 w dom parafialny Philipp-Matthäus-Hahn, oraz dąb Lutra posadzony w 1883 r.

Kościół stoi na Dorfplatz w starym osiedlu na północ od centrum Kornwestheim, obok dawnej Zehntscheuer z 1573 roku i dębu Lutra posadzonego w 1883 roku. Główne wejście z schodami na emporę zachodnią znajduje się po stronie południowo-zachodniej. Wnętrze ma około 400 miejsc siedzących.

Południowa ściana nawy została w latach 1967-1968 przesunięta o 2,5 metra na południe, co planowano już około 1500 roku; kamienie wiążące w południowo-zachodnim narożniku chóru wciąż wyznaczają zamierzoną linię. Gotycki krucyfiks na południowej ścianie, wykonany około 1480 roku, pochodzi prawdopodobnie z poprzedniego kościoła.