Schloss Wörlitz, Klasycystyczny pałac w Wörlitz, Niemcy

Pałac w Wörlitz to dwukondygnacyjny budynek o bladożółtej fasadzie z białymi detalami, którego środkowa część wysunięta jest do przodu i zwieńczona trójkątnym frontonem z napisem „FRANCISCVS PRINCEPS ANHALTINVS”. Cztery białe kolumny podtrzymują fronton nad szerokimi schodami z szarego kamienia. Ciemnoszary dach czterospadowy ma dwa kominy, a nad linią dachu wznosi się biała balustrada z kopułą i dwiema flagami.

Książę Leopold III Fryderyk Franciszek von Anhalt-Dessau kazał rozebrać barokowy zameczek myśliwski i zlecił Friedrichowi Wilhelmowi von Erdmannsdorffowi budowę pałacu, ukończoną w 1773 roku dla księcia i jego żony Luizy von Brandenburg-Schwedt. Wzorowany na Palladiu i angielskich domach wiejskich, uchodzi za budowlę założycielską niemieckiego klasycyzmu.

Pałac przechowuje obrazy dawnych mistrzów, kolekcję antyków oraz zbiór ceramiki złożony głównie z replik dzieł antycznych z manufaktury Josiaha Wedgwooda. Znaczna część oryginalnych mebli pochodzi z warsztatu Abrahama i Davida Roentgenów. W jadalni stoją cztery kolumny korynckie, a w Belvedere znajduje się Palmensaal.

Pałac zwiedza się wyłącznie z przewodnikiem; budynek kuchni, położony około 50 metrów na południowy zachód i od czasu budowy w latach 1770–1772 połączony z pałacem podziemnym przejściem, służy dziś jako restauracja. Tylna fasada wychodzi na jezioro Wörlitzer See i jest widoczna z przeciwległego brzegu na tle sylwetki miasta.

Pałac zachował osiemnastowieczne urządzenia techniczne: żeliwne piece, składane łóżka ścienne, pompę wodną zasilającą piętro, lodówkę, windy do potraw i drzwi wpuszczane w ścianę. Łazienkę pary książęcej później usunięto. Budynek kuchenny około 50 metrów na południowy zachód jest połączony z pałacem podziemnym przejściem od czasu jego budowy w latach 1770–1772.