Mauerner Höhlen, System jaskiń prehistorycznych w Rennertshofen, Niemcy.

Mauerner Höhlen to system krasowy pięciu jaskiń z siedmioma wejściami, wyciętych w facji gruzowej rafy górnej jury (Malm Zeta 5) na lewym zboczu Wellheimer Trockental. Wejścia leżą około 20 m nad dnem doliny, na wysokości około 425 m n.p.m.; łączna długość wynosi 121 m, a powierzchnia około 600 m². Są zarejestrowane jako geotop 185H003 i w katastrze jaskiń jako L 9a–L 9e.

Jaskinie były użytkowane od późnego paleolitu środkowego; sekwencja osadów pochodzi od środkowego do późnego zlodowacenia würmu. Michael Eckstein wydobył pierwsze znaleziska środkowopaleolityczne w 1935 r., a wykopaliska prowadzili kolejno Robert Rudolf Schmidt w latach 1936–1937, Assien Bohmers w latach 1937–1938, Lothar Zotz w latach 1947–1949 oraz Hansjürgen Müller-Beck w 1967 i 1974 r. W 1948 r. pod okapem skalnym między jaskiniami 1 i 2 znaleziono liczącą około 27 000 lat wapienną figurkę wenus, zwaną „Rote von Mauern”.

Jaskinie są chronionym geotopem i rezerwatem przyrody, a ich wejścia są zakratowane od 1977 roku, więc archeologię ogląda się z zewnątrz. Nazwa Weinberghöhlen przypomina o winnicach sadzonych niegdyś na tym zboczu Wellheimer Trockental. Najsłynniejsze znalezisko, licząca około 27 000 lat wapienna figurka Wenus z Mauern, zwana „Rote von Mauern”, została wydobyta w 1948 roku pod skalnym nawisem między jaskiniami 1 i 2.

Wszystkie siedem wejść do pięciu jaskiń jest od 1977 roku zakratowanych, więc wnętrze nie jest dostępne — chroni się warstwy znalezisk i zagrożone zawaleniem skały. Dojście prowadzi nieutwardzoną ścieżką, około 20 m nad dnem Wellheimer Trockental, na wysokości około 425 m n.p.m. Na zboczu przydadzą się mocne buty.

Najsłynniejszym znaleziskiem jest Wenus z Mauern, wapienna figurka o wysokości około 7 cm i wieku 27 000 lat, wydobyta w 1948 roku pod skalnym nawisem między jaskiniami 1 i 2. Ze względu na czerwonawy kolor nazywa się ją też „Czerwoną Wenus z Mauern”.