Fußgängerbrücke am Torhausplatz, Kładka dla pieszych przy Torhausplatz, Kelheim, Niemcy

Fußgängerbrücke am Torhausplatz to zakrzywiona kładka dla pieszych nad kanałem Meno-Dunaj w Kelheim. Jej ciągła belka ze sprężonego betonu, szeroka na 4,18 m i wysoka na 1 m, ma kształt zbliżony do połowy elipsy, rozpiętość 61,84 m i prześwit żeglugowy 6,85 m. Belka jest podwieszona jednostronnie na 38 wieszakach przymocowanych do stalowej liny o średnicy 90 mm, która jest odchylana przez dwa nachylone maszty z rur stalowych o wysokości 18 m i zakotwiczona w przyczółkach pod rampami.

Poprzedni most, Altmühltorbrücke, musiał ustąpić miejsca rozbudowie Altmühl w Kanał Men-Dunaj. Kładkę dla pieszych wzniesiono w latach 1986–1988, jeszcze przed ukończeniem kanału, dzięki czemu płytę chodnika można było wykonać na rusztowaniu. Jako pierwszy zakrzywiony most z jednostronnym ustrojem wantowym jej projekt otrzymał wyróżnienie w konkursie Ingenieurbau-Preis 1988.

Projekt mostu został wyróżniony w konkursie Ingenieurbau-Preis 1988, niemieckiej nagrodzie inżynierskiej. Był to pierwszy zakrzywiony most z jednostronnym ustrojem wantowym, co inżynierowie cytują do dziś. Nazwa pochodzi od placu Torhausplatz przy zachodnim końcu przeprawy w Kelheim.

Most oferuje ścieżkę pieszą o szerokości około 3,3 metra i jest łatwo dostępny z otaczających ulic Kelheim. Dostęp jest bezpłatny w obu kierunkach i umożliwia szybkie przejście kanału pieszo.

Pomost to ciągła belka sprężona o szerokości zaledwie 4,18 metra i wysokości jednego metra, wygięta w kształt połowy elipsy: promień zmienia się od 18,89 metra przy połączeniu z rampami do 37,79 metra w środku przęsła. Trzydzieści osiem wieszaków, rozmieszczonych co około 2,3 metra, mocowanych jest na pasie o szerokości 0,5 metra przy wewnętrznej krawędzi.