Keramikmuseum Bürgel, Muzeum ceramiki w Bürgel, Niemcy

Keramikmuseum Bürgel wystawia kolekcje tradycyjnej i współczesnej ceramiki z różnych okresów, pokazując, jak techniki ceramiki rozwijały się w regionie. Wystawy pokazują zarówno historyczne lokalne rzemiosło, jak i nowoczesne dzieła obok siebie.

Garncarze z Bürgel są poświadczeni od połowy XVII wieku; w 1660 roku kilka rodzin rzemieślniczych połączyło się w korporację, o czym świadczą dokument założycielski, skrzynia cechowa i chorągiew. Wielki książę Karol Aleksander Sasko-Weimarsko-Eisenachski zlecił w 1879 roku rzeźbiarzowi Georgowi Kuhli z Ruhli przebudowę starej szkoły; wystawa rzemieślnicza „Früchte des Wirkens” z 1880 roku stała się zalążkiem zbiorów muzeum.

Charakterystyczny błękit ceramiki z Bürgel powstawał podczas wypału w opalanym drewnem piecu Kasela; ostatni taki piec, używany do 1953 roku, stoi bardzo blisko muzeum. W kolekcji są też dokument założycielski, skrzynia i flaga cechu z 1660 roku, gdy kilka rodzin garncarzy połączyło się w spółdzielczą korporację.

Odwiedzający mogą uczestniczyć w warsztatach ceramiki przez cały rok, eksplorować rotacyjne wystawy i kupować prace ceramiczne w sklepie muzeum. Przestrzenie warsztatowe są dostępne w regularnych godzinach, chociaż rejestracja z wyprzedzeniem jest zwykle wymagana dla kursów praktycznych.

Podstawą kolekcji muzeum była wystawa rzemieślnicza „Früchte des Wirkens”, zorganizowana w 1880 roku przez miejscowe stowarzyszenie zawodowe. Wielki książę Karol Aleksander Sasko-Weimarsko-Eisenachski zlecił w 1879 roku rzeźbiarzowi Georgowi Kuhli z Ruhli nowe urządzenie dawnej szkoły, co otworzyło przed garncarstwem nowe perspektywy. Pokazano prace mistrzów garncarskich, m.in. C.A. Schacka i Maxa Neumanna.