Stiftskirche Römhild, Gotycki kościół w Römhild, Niemcy.

Stiftskirche Römhild to gotycki kościół halowy z trzema nawami i sklepieniami żebrowych, które tworzą wrażenie przestrzeni pionowej dzięki filarom i łukom. Wschodni chór zawiera wielki ołtarz, a zachodni chór wspiera organy nad wejściem.

Kościół po raz pierwszy wymieniono w 1341 roku. W 1450 biskup Würzburga Gottfried podniósł go do rangi kościoła kolegiackiego, a do 1470 roku pod hrabią Georgiem I von Henneberg zbudowano nowy kościół halowy. Od 1465 roku Hennebergowie używali go jako kościoła dworskiego i grobowego; w 1546 roku za hrabiego Bertholda XVI wprowadzono reformację, a po wizytacji w 1556 roku zniesiono kapitułę i kościół stał się głównym kościołem parafialnym miasta.

Barokowy ołtarz z 1692 roku przedstawia chrzest Jezusa z Janem Chrzcicielem i jego uczniami w żywej scenie. To ozdobne dzielo kształtuje wnetrze kościoła i przyciąga odwiedzających swoją szczegółową pracą rzemiosła.

Kościół stoi na końcu północnej nawy bocznej obok wschodniego chóru, gdzie wznosi się licząca około 48 metrów wieża; w przyziemiu wieży mieści się zakrystia z własnym sklepieniem żebrowym. Parter zachodniego portalu tworzy przedsionek, a kamienna inskrypcja nad nim poświadcza budowę kościoła i fundację. Biblioteka kościelna licząca 846 tytułów, z których 196 wydano w XVI wieku, jest zbiorem historycznym, a nie publiczną czytelnią.

Brązowe nagrobki hrabiów Henneberg odlano w latach 1488–1510 w norymberskim warsztacie Petera Vischera Starszego i jego synów, a w 1735 roku przeniesiono je do kaplicy chrzcielnej. Należą do nich posąg Ottona IV von Henneberg oraz tumba Hermanna VIII von Henneberg i Elżbiety Brandenburskiej z 16 herbami.