St. Hubertus, Katolicki kościół parafialny w Schmidt, Nideggen, Niemcy

St. Hubertus to neogotycki kościół halowy w Schmidt, Nideggen, zbudowany od 1866 roku według planów prawdopodobnie kolońskiego architekta Franza Schmitza. Jego korpus z szorstkiego jasnobrązowego kamienia ma stromy ciemny dach z panelami słonecznymi, a po lewej stoi ciemnoszara kwadratowa wieża ze spiczastym hełmem. Niska kamienna przybudówka z dachem czterospadowym z łupka nosi zieloną tablicę z napisem „ST. HUBERTUS”.

Pierwszy barokowy kościół zbudowano w Schmidt w latach 1684–1685 i poświęcono 8 września 1685; około 1760 roku miejscowość stała się samodzielną parafią. Podupadłą budowlę rozebrano od 19 marca 1866 roku i zastąpiono neogotyckim kościołem halowym, prawdopodobnie według projektu kolońskiego architekta Franza Schmitza, którego kamień węgielny położono 5 czerwca 1866 roku. Zniszczony do murów obwodowych w bitwie w Dzień Zaduszny 1944 roku, został odbudowany od 20 marca 1949 roku i ponownie poświęcony 5 listopada 1950 roku przez biskupa pomocniczego Friedricha Hünermanna.

Kościół poświęcony jest świętemu Hubertowi, patronowi myśliwych i drwali. Od czasów II wojny światowej nazywany jest „St. Mokka”: przemyt kawy do pobliskiej Belgii wzbogacił część mieszkańców, a po kazaniach proboszcza Josefa Bayera zebrano około 250 000 marek na odbudowę.

Kościół stoi w centrum miejscowości Schmidt, w gminie Nideggen. Ciemna wieża ze spiczastym hełmem i zielona tablica „ST. HUBERTUS” na niskiej przybudówce ułatwiają jego odnalezienie; wnętrze oświetlają witraże Hermanna Gottfrieda z 1961 roku.

Miejscowi nazywają kościół St. Mokka od przemytu kawy przez pobliską granicę belgijską, kwitnącego do 1953 roku. Niektórzy wzbogaceni nim parafianie początkowo nie chcieli nic dać na odbudowę, aż po kazaniach proboszcza Josefa Bayera w skarbonce znalazło się około 250 000 marek, które sfinansowały odbudowę.