Teufelsstein, Stanowisko archeologiczne w Pließkowitz, Malschwitz, Niemcy

Teufelsstein, po górnołużycku Čertowy kamjeń, to granitowa skała na niewielkim wzniesieniu około 175 m n.p.m. obok kamieniołomu między Pließkowitz a Kleinbautzen. Płyta zaklinowana pionowo w środkowej szczelinie leżała niegdyś w poprzek skały jako nadproże, tworząc bramę; druga płyta z misowatymi zagłębieniami spoczywa na ziemi.

W 1690 r. Martin Grünwald, wicedyrektor gimnazjum w Budziszynie, doniósł o szczątkach pogańskich ołtarzy wokół Budziszyna związanych z bogiem Czorneboh. W 1797 r. pastor Pannach z Malschwitz nazwał skałę „ołtarzem bałwochwalstwa” i zauważył ślady celowych zmian. Wykopaliska Richarda Needona przyniosły ceramikę i wyroby kamienne oraz wniosek, że skałę przekształcono w megalityczny pomnik typu dolmenu.

Nazwa Teufelsstein, po łużycku Čertowy kamjeń, znaczy „kamień diabła”; legenda nazywa skałę siedzibą diabła. Pastor Pannach z Malschwitz określił ją w 1797 r. mianem „ołtarza bałwochwalstwa”, a Karl Benjamin Preusker narysował ją jako pogański ołtarz ofiarny. Od 2008 r. grupa archeoastronomiczna obserwatorium w Sohland bada ją jako „sanktuarium słoneczne Górnych Łużyc”.

Granitowa skała leży na niewielkim wzniesieniu około 175 m n.p.m., obok kamieniołomu przy drodze między Pließkowitz i Kleinbautzen. W 2018 roku właściciel kamieniołomu umieścił tablice „Betreten verboten”, które gmina Malschwitz kazała usunąć, powołując się na prawo leśne zezwalające na wstęp w celach rekreacyjnych. Szczelina centralna wyznacza słońce równonocy.

W 2023 r. odlew gipsowy grupy archeoastronomii obserwatorium w Sohland/Spree dowiódł, że płyta zaklinowana pionowo w środkowej szczelinie pasuje do wgłębienia w drugiej płycie, dziś leżącej na ziemi: obie tworzyły niegdyś bramę. Zagłębienia zwane „siedzeniami diabła” to dawne punkty podparcia.