St. Remigius, Kościół parafialny w Merdingen, Niemcy.

St. Remigius to kościół parafialny w Merdingen z architekturą barokową, rozbudowanymi dekoracjami sztukateryjnymi, ozdobnymi ołtarzami i freskami na suficie. Wnętrze pokazuje precyzyjne rzemiosło różnych wyspecjalizowanych artystów z tamtego okresu.

Kościół w Merdingen jest po raz pierwszy wzmiankowany w 1139 roku, gdy należał do biskupstwa Bazylei. W 1346 roku przeszedł na Zakon Krzyżacki i podlegał jego komendzie we Fryburgu Bryzgowijskim aż do sekularyzacji w 1806 roku, gdy trafił do Wielkiego Księstwa Badenii. Gdy w 1737 roku burza doprowadziła go do stanu nie do naprawienia, rozebrano go w 1738 roku i odbudował Johann Caspar Bagnato; pierwsze nabożeństwo w nowym kościele odbyło się 1 października 1740 roku.

Kościół wykazuje pracę włoskich artystów, takich jak Francesco Pozzi, który stworzył dekoracje sztukateryjne. To ujawnia bliskie połączenia artystyczne między Włochami a regionami niemieckojęzycznymi w XVIII wieku.

Kościół wznosi się na podwyższonym dawnym cmentarzu, pośród gęsto zabudowanego centrum wsi; widok od północy zakłóca rozbiórka barokowego muru ulicznego. Zachodnia wieża dzieli fasadę na trzy części, a główny portal znajduje się pod dużą niszą figuralną. W 1811 r. cmentarz przeniesiono na skraj wsi, lecz grób proboszcza Joachima zachowano.

Kościół został uznany przez Denkmalstiftung Baden-Württemberg za „Zabytek miesiąca lipca 2006”. Wyróżnienie dotyczyło restauracji z lat 2005–2006, najnowszej z serii zapoczątkowanej już w 1778 roku przez Franza Antona Bagnato, syna architekta.