Sandberg, Dzielnica statystyczna w północno-zachodniej części Norymbergi, Niemcy

Sandberg to statystyczna dzielnica na północnym zachodzie Norymbergi położona między szpitalem Klinikum Nord, cmentarzem Johannisfriedhof, rzeką Pegnitz i cmentarzem Westfriedhof. Obszar składa się głównie z budynków mieszkalnych z początku XX wieku z szerokimi ulicami, zielonymi przestrzeniami i uporządkowanym układem.

Do XIX wieku Sandberg był wolnym polem w gminie Wetzendorf, przez które biegła Schnieglinger Straße, stara droga do Schniegling i Fürth. W latach 90. XIX wieku zaczęto wznosić kwartały mieszkalne i handlowe wzdłuż Johannisstraße i we wschodniej części; zabytkowe domy Helmstraße 14 oraz Johannisstraße 132 i 134 pochodzą z tego okresu. Wetzendorf, a wraz z nim Sandberg, przyłączono do Norymbergi w 1899 roku. Do lat 20. XX wieku na planach miasta widniała nazwa „Neu-Wetzendorf”; nazwa Sandberg pochodzi od wydobywania piasku do szorowania.

Nazwa Sandberg pochodzi od wydobywanego tu piasku do szorowania (Scheuersand), o czym przypomina Sandbergstraße na zachód od Johannisfriedhof. W pobliżu dzisiejszego Westbadu znajdował się Poetenwäldchen, miejsce spotkań Pegnesischer Blumenorden od założenia w 1644 r. do przeniesienia do Irrhain koło Kraftshof w 1678 r.; w małym amfiteatrze z kamiennych bloków stoi pomnik w kształcie pulpitu do czytania. W budynku dawnej fabryki metali BMF Sandberg-Verlag wydaje publikacje Verein Geschichte für alle, a w domu Wilhelm-Marx-Straße 8 piekarnia Fraunholz produkuje i sprzedaje Lebkuchen.

Dzielnica jest dobrze obsługiwana przez linie tramwajowe z przystankami na Johannisfriedhof, Julienstraße i Westfriedhof, ułatwiając dostęp do centrum Norymbergi. Obszar jest przystosowany dla pieszych i większość lokalnych atrakcji jest w zasięgu spaceru.

Westbad jest najczęściej odwiedzanym z trzech miejskich basenów odkrytych Norymbergi, a nie największym. Ma 10-metrową wieżę do skoków i 50-metrowy basen pływacki, a w latach 2010/2011 został przebudowany i zmodernizowany. W pobliżu jego miejsca znajdował się Poetenwäldchen, miejsce spotkań Pegnesischer Blumenorden od założenia w 1644 do 1678 roku; przypomina o tym pomnik w kształcie pulpitu do czytania w małym amfiteatrze z kamiennych bloków.