Aegidienkloster, Kompleks kościelny w Brunszwiku, Niemcy

Aegidienkloster to kompleks kościoła w Brunszwiku z budynkami klasztornymi, krużgankiem i sanktuarium zbudowanym z regionalnego wapienia w średniowieczu. Cały kompleks wykazuje budowę romańską ze sklepieniami z kamienia i otwartymi dziedzińcami, które strukturyzują ścieżkę zwiedzającego.

Brunońska margrabina Gertruda Młodsza z Brunszwiku założyła w 1115 roku klasztor benedyktynów na Köpfeberg, na południowy zachód od wsi Bruneswiek; początkowo poświęcony Marii, później świętemu Idziemu. Cesarz Lotar III wziął go w 1134 roku pod opiekę, a papież Aleksander III potwierdził jego dobra w 1179 roku. W 1528 roku mnisi opuścili klasztor, w 1543 roku go zniesiono, a od 1615 roku działał tu luterański konwent żeński przeniesiony ze św. Leonarda, zwany Aegidienstift.

Krużganek ukazuje średniowieczne rzemiosło poprzez jego murowanie kamienne i sklepienia, które do dzisiaj określa jak ludzie poruszają się po przestrzeni. Spacer przez te przejścia ujawnia jakość lokalnej pracy artystycznej, która trwa widocznie po wiekach.

Budynki służą teraz jako przestrzenie wystawiennicze i miejsca wydarzeń kulturalnych, gdzie zmienne wystawy pokazują regionalną historię i sztukę. Zalecane są wygodne buty, ponieważ wizyta obejmuje spacer przez dziedzińce i krużganek pieszo.

Klasztor przechowywał relikwię Krwi Chrystusa, a jego mnisi założyli benedyktyński klasztor w Lubece, a stamtąd w Wismarze. Jego księgi i dokumenty o znaczeniu biskupim i papieskim po rozwiązaniu klasztoru rozdzielono między biblioteki, muzea i archiwa.