Scheitelhaltung, Konstrukcja kanału w Sulztal, Niemcy.

Scheitelhaltung to rzeźba Hannsjörga Votha złożona z dwóch białych granitowych murów flankujących Kanał Men-Dunaj na europejskim dziale wodnym. Mur południowy biegnie około 144 metrów do drogi holowniczej i osiąga tam 14 metrów wysokości, interpretowany jako biały żagiel; mur północny ma niespełna 3 metry wysokości i 2 metry szerokości u podstawy. Oba mury są zrównane 6-centymetrową górną powierzchnią, która na zewnętrznych końcach znika w gruncie.

Hannsjörg Voth wygrał konkurs na tę rzeźbę, w którym startowali m.in. Max Bill i Erich Hauser. Dwa mury z białego granitu stoją po obu stronach kanału w miejscu, gdzie przecina on dział wodny między Menem, który przez Ren uchodzi do Morza Północnego, a Dunajem, który uchodzi do Morza Czarnego.

Nazwa odnosi się do działu wodnego kanału, gdzie spotykają się zlewnie Menu i Dunaju. Granit wydobyty w Aicha vorm Wald został na dłuższych bokach murów oszlifowany na mikroprzypadki odbijające światło; czoła zwrócone ku wodzie pozostawiono surowe, chłonące światło, przez co kamień wydaje się zacieniony. Wysoki koniec południowego muru odczytywany jest jako biały żagiel.

Rzeźba biegnie wzdłuż holowniczej ścieżki kanału, niedaleko Sulztal. Południowy mur, długi na około 144 metry, kończy się ścianą o wysokości 14 metrów nad drogą eksploatacyjną; krótszy mur północny ma niecałe 3 metry. Strony zwrócone do wody pozostawiono surowe, łupane.

Granit wydobyto w Aicha vorm Wald. Długie boki obrobiono groszkowaniem, zostawiając drobne pryzmaty odbijające światło, a czoła zwrócone do wody pozostawiono surowe: szorstka struktura pochłania tam światło i kamień wygląda, jakby okrył go wielki cień.